Zara had wanted to go to the Moon for as long as she could remember. Not to collect rocks, and not to plant a flag. Zara wanted to grow a garden.

“Plants on the Moon? Impossible,” everyone said. But Zara and her robot friend Bolt packed a box of seeds, a bag of soil, and a big jug of water — and blasted off. Three… two… one… LIFT OFF!

ज़ारा को जब से याद था, तब से वह चाँद पर जाना चाहती थी। पत्थर इकट्ठा करने नहीं, और झंडा गाड़ने भी नहीं। ज़ारा एक बगीचा उगाना चाहती थी।

“चाँद पर पौधे? नामुमकिन,” सबने कहा। पर ज़ारा और उसके रोबोट दोस्त बोल्ट ने बीजों का एक डिब्बा, मिट्टी का एक थैला और पानी का एक बड़ा जग बाँधा — और उड़ चले। तीन… दो… एक… उड़ान!

ଜାରାର ଯେତେ ମନେଅଛି, ସେ ସବୁବେଳେ ଜହ୍ନକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା। ପଥର ଗୋଟାଇବାକୁ ନୁହେଁ, କି ପତାକା ପୋତିବାକୁ ନୁହେଁ। ଜାରା ଗୋଟିଏ ବଗିଚା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା।

“ଜହ୍ନରେ ଗଛ? ଅସମ୍ଭବ,” ସମସ୍ତେ କହିଲେ। କିନ୍ତୁ ଜାରା ଆଉ ତା’ର ରୋବଟ୍ ସାଙ୍ଗ ବୋଲ୍ଟ ଗୋଟିଏ ବାକ୍ସ ମଞ୍ଜି, ଗୋଟିଏ ଥଳି ମାଟି ଆଉ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଜଗ୍ ପାଣି ବାନ୍ଧିଲେ — ଆଉ ଉଡ଼ିଗଲେ। ତିନି… ଦୁଇ… ଏକ… ଉଡ଼ାଣ!

జారాకు గుర్తున్నప్పటి నుండి చంద్రుని మీదకు వెళ్ళాలని ఉండేది. రాళ్ళు సేకరించడానికి కాదు, జెండా పాతడానికి కాదు. జారా ఒక తోట పెంచాలనుకుంది.

“చంద్రుని మీద మొక్కలా? అసాధ్యం,” అన్నారందరూ. కానీ జారా, తన రోబో స్నేహితుడు బోల్ట్ ఒక పెట్టె విత్తనాలు, ఒక సంచి మట్టి, ఒక పెద్ద జగ్గు నీళ్ళు సర్దుకుని — బయలుదేరారు. మూడు… రెండు… ఒకటి… ప్రయోగం!

நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்தே சாராவுக்கு நிலாவுக்குப் போக வேண்டும் என்று ஆசை. கற்களைச் சேகரிக்க அல்ல, கொடி நடவும் அல்ல. சாரா ஒரு தோட்டம் வளர்க்க விரும்பினாள்.

“நிலாவில் செடிகளா? முடியவே முடியாது,” என்றார்கள் எல்லோரும். ஆனால் சாராவும் அவளுடைய ரோபோ நண்பன் போல்ட்டும் ஒரு பெட்டி விதைகள், ஒரு பை மண், ஒரு பெரிய குடுவை தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு — கிளம்பினார்கள். மூன்று… இரண்டு… ஒன்று… புறப்படு!

ザラは ものごころ ついた ころから、ずっと つきへ いきたいと おもっていました。いしを あつめる ためでも、はたを たてる ためでも ありません。ザラは にわを つくりたかったのです。

「つきで しょくぶつ? むりだよ」と みんなが いいました。でも ザラと ロボットの ともだち ボルトは、たねの はこと つちの ふくろと おおきな みずの ジャグを つみこんで — しゅっぱつ しました。さん… に… いち… はっしゃ!

The Moon was grey and dusty and very, very quiet. Zara’s boots made deep footprints as she bounced along, light as a balloon.

She built a small clear dome, filled it with soil, and planted her seeds in neat little rows. “Grow, little seeds,” she whispered. Bolt beeped hopefully.

चाँद धूसर और धूल भरा था और बहुत, बहुत शांत था। गुब्बारे जैसी हल्की उछलती हुई ज़ारा के जूतों ने गहरे निशान छोड़े।

उसने एक छोटा पारदर्शी गुंबद बनाया, उसे मिट्टी से भरा, और अपने बीज साफ़-सुथरी छोटी कतारों में बो दिए। “उगो, नन्हे बीजो,” उसने फुसफुसाया। बोल्ट ने उम्मीद से बीप किया।

ଜହ୍ନ ଧୂସର, ଧୂଳିଆ ଆଉ ବହୁତ ବହୁତ ନିରବ ଥିଲା। ବେଲୁନ୍ ପରି ହାଲୁକା ହୋଇ ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଚାଲିବା ବେଳେ ଜାରାର ଜୋତା ଗଭୀର ଦାଗ ଛାଡ଼ୁଥିଲା।

ସେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଗମ୍ବୁଜ ତିଆରି କଲା, ସେଥିରେ ମାଟି ଭରିଲା, ଆଉ ତା’ର ମଞ୍ଜିଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା ଛୋଟ ଧାଡ଼ିରେ ପୋତିଲା। “ବଢ଼, ଛୋଟ ମଞ୍ଜିମାନେ,” ସେ ଫୁସଫୁସ କରି କହିଲା। ବୋଲ୍ଟ ଆଶାରେ ବିପ୍ କଲା।

చంద్రుడు బూడిద రంగులో, దుమ్ముగా, చాలా చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు. బెలూన్‌లా తేలికగా ఎగురుతూ నడుస్తున్న జారా బూట్లు లోతైన అడుగుజాడలు వదిలాయి.

ఆమె ఒక చిన్న పారదర్శక గుమ్మటం కట్టి, దానిలో మట్టి నింపి, తన విత్తనాలను చక్కని చిన్న వరుసల్లో నాటింది. “పెరగండి, చిన్న విత్తనాల్లారా,” అని గుసగుసలాడింది. బోల్ట్ ఆశగా బీప్ అంది.

நிலா சாம்பல் நிறமாகவும் தூசியாகவும் மிக மிக அமைதியாகவும் இருந்தது. பலூன் போல லேசாகத் துள்ளித் துள்ளி நடந்தபோது சாராவின் காலணிகள் ஆழமான தடங்களைப் பதித்தன.

அவள் ஒரு சிறிய கண்ணாடிக் குவிமாடம் கட்டி, அதில் மண் நிரப்பி, தன் விதைகளை நேர்த்தியான சிறிய வரிசைகளில் நட்டாள். “வளருங்கள், குட்டி விதைகளே,” என்று கிசுகிசுத்தாள். போல்ட் நம்பிக்கையுடன் பீப் என்றது.

つきは はいいろで、すなぼこりだらけで、とても とても しずかでした。ふうせんのように かるく はねながら あるくと、ザラの ブーツは ふかい あしあとを のこしました。

ザラは ちいさな とうめいの ドームを つくって、つちを いれ、たねを きれいな ちいさい れつに まきました。「おおきく なってね、ちいさな たねたち」と ザラは ささやきました。ボルトは きたいを こめて ピッと なりました。

One day passed. Then two. Then three. Nothing grew. Zara checked the soil. Too dry. She checked the light. Too dim.

“Maybe they were right,” said Zara, her shoulders drooping. Bolt’s screen showed a question mark. Then it showed a lightbulb!

Bolt pointed at the shiny panels on their rocket. “Mirrors!” said Zara. “We can bounce more sunlight into the dome!” Together they angled the panels, added more water, and tried again.

एक दिन बीता। फिर दो। फिर तीन। कुछ नहीं उगा। ज़ारा ने मिट्टी जाँची। बहुत सूखी। उसने रोशनी जाँची। बहुत धीमी।

“शायद वे सही थे,” ज़ारा ने कंधे झुकाकर कहा। बोल्ट की स्क्रीन पर एक सवालिया निशान आया। फिर एक बल्ब जल उठा!

बोल्ट ने उनके रॉकेट की चमकदार पट्टियों की ओर इशारा किया। “दर्पण!” ज़ारा बोली। “हम गुंबद में और धूप पहुँचा सकते हैं!” दोनों ने मिलकर पट्टियों को तिरछा किया, और पानी डाला, और फिर कोशिश की।

ଗୋଟିଏ ଦିନ ଗଲା। ତା’ପରେ ଦୁଇ। ତା’ପରେ ତିନି। କିଛି ବି ଗଜାଲା ନାହିଁ। ଜାରା ମାଟି ପରଖିଲା। ବହୁତ ଶୁଖିଲା। ସେ ଆଲୁଅ ପରଖିଲା। ବହୁତ କମ୍।

“ବୋଧହୁଏ ସେମାନେ ଠିକ୍ କହୁଥିଲେ,” ଜାରା କାନ୍ଧ ଝୁଲାଇ କହିଲା। ବୋଲ୍ଟର ସ୍କ୍ରିନରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲା। ତା’ପରେ ଗୋଟିଏ ବଲ୍ବ ଜଳିଉଠିଲା!

ବୋଲ୍ଟ ସେମାନଙ୍କ ରକେଟର ଚକଚକ ପ୍ୟାନେଲ୍ ଆଡ଼କୁ ଦେଖାଇଲା। “ଦର୍ପଣ!” ଜାରା କହିଲା। “ଆମେ ଗମ୍ବୁଜ ଭିତରକୁ ଆହୁରି ଖରା ପଠାଇପାରିବା!” ଦୁହେଁ ମିଶି ପ୍ୟାନେଲ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ବଙ୍କା କଲେ, ଆହୁରି ପାଣି ଦେଲେ, ଆଉ ପୁଣି ଚେଷ୍ଟା କଲେ।

ఒక రోజు గడిచింది. తర్వాత రెండు. తర్వాత మూడు. ఏమీ మొలవలేదు. జారా మట్టిని చూసింది. చాలా పొడిగా ఉంది. వెలుగును చూసింది. చాలా తక్కువగా ఉంది.

“బహుశా వాళ్ళు చెప్పిందే నిజమేమో,” అంది జారా, భుజాలు వాల్చి. బోల్ట్ తెర మీద ఒక ప్రశ్నార్థకం కనిపించింది. తర్వాత ఒక బల్బు వెలిగింది!

బోల్ట్ వాళ్ళ రాకెట్ మీద మెరిసే పలకల వైపు చూపించింది. “అద్దాలు!” అంది జారా. “గుమ్మటంలోకి ఇంకా ఎక్కువ సూర్యకాంతిని పంపవచ్చు!” ఇద్దరూ కలిసి పలకలను వంచి, ఇంకా నీళ్ళు పోసి, మళ్ళీ ప్రయత్నించారు.

ஒரு நாள் ஆனது. பிறகு இரண்டு. பிறகு மூன்று. எதுவும் முளைக்கவில்லை. சாரா மண்ணைப் பார்த்தாள். ரொம்ப வறண்டிருந்தது. வெளிச்சத்தைப் பார்த்தாள். ரொம்பக் குறைவாக இருந்தது.

“ஒருவேளை அவர்கள் சொன்னது சரிதானோ,” என்றாள் சாரா, தோள்கள் தொங்க. போல்ட்டின் திரையில் ஒரு கேள்விக்குறி தெரிந்தது. பிறகு ஒரு மின்விளக்கு எரிந்தது!

போல்ட் அவர்களுடைய ராக்கெட்டின் பளபளப்பான தகடுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது. “கண்ணாடிகள்!” என்றாள் சாரா. “குவிமாடத்துக்குள் இன்னும் அதிக சூரிய ஒளியைத் திருப்பலாம்!” இருவரும் சேர்ந்து தகடுகளைச் சாய்த்து, இன்னும் தண்ணீர் ஊற்றி, மறுபடியும் முயன்றார்கள்.

一日 たちました。二日。三日。なにも はえてきません。ザラは つちを しらべました。かわきすぎ。ひかりを しらべました。くらすぎ。

「みんなの いう とおりだったのかも」と ザラは かたを おとしました。ボルトの がめんに はてなマークが でました。それから、でんきゅうが ぴかっ!

ボルトは ロケットの ぴかぴかの パネルを ゆびさしました。「かがみだ!」と ザラ。「ドームに もっと おひさまの ひかりを あてられる!」ふたりは いっしょに パネルの むきを かえ、みずを たして、もう いちど やってみました。

The next morning, Zara pressed her helmet against the dome and gasped. Tiny green shoots were poking up through the soil!

Soon there were leaves, then flowers, then a little red strawberry, shining like a jewel in the middle of all that grey.

Zara looked up at the blue Earth glowing in the sky and smiled. “Impossible,” she said to Bolt, “just means nobody has done it yet.” Bolt beeped the happiest beep a robot can beep.

अगली सुबह ज़ारा ने अपना हेलमेट गुंबद से सटाया और हैरानी से साँस खींची। मिट्टी में से नन्हे हरे अंकुर झाँक रहे थे!

जल्द ही पत्तियाँ आईं, फिर फूल, फिर एक छोटी लाल स्ट्रॉबेरी, जो उस सारे धूसर रंग के बीच एक रत्न की तरह चमक रही थी।

ज़ारा ने आसमान में चमकती नीली धरती की ओर देखा और मुस्कुराई। “नामुमकिन का मतलब बस इतना है,” उसने बोल्ट से कहा, “कि अब तक किसी ने ऐसा किया नहीं।” बोल्ट ने उतनी खुशी वाला बीप किया जितना एक रोबोट कर सकता है।

ପରଦିନ ସକାଳେ ଜାରା ତା’ର ହେଲମେଟ୍ ଗମ୍ବୁଜରେ ଲଗାଇ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ନିଶ୍ୱାସ ଟାଣିଲା। ମାଟି ଭିତରୁ ଛୋଟ ସବୁଜ ଗଜା ବାହାରୁଥିଲା!

ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ପତ୍ର ଆସିଲା, ତା’ପରେ ଫୁଲ, ତା’ପରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ନାଲି ଷ୍ଟ୍ରବେରି, ଯାହା ସେହି ସବୁ ଧୂସର ରଙ୍ଗ ମଝିରେ ଗୋଟିଏ ରତ୍ନ ପରି ଚମକୁଥିଲା।

ଜାରା ଆକାଶରେ ଝଲମଲ କରୁଥିବା ନୀଳ ପୃଥିବୀକୁ ଚାହିଁ ହସିଲା। “ଅସମ୍ଭବର ଅର୍ଥ କେବଳ ଏତିକି,” ସେ ବୋଲ୍ଟକୁ କହିଲା, “ଯେ ଏଯାଏଁ କେହି ଏହା କରିନାହାନ୍ତି।” ବୋଲ୍ଟ ଗୋଟିଏ ରୋବଟ୍ ଯେତେ ଖୁସିରେ ବିପ୍ କରିପାରେ, ସେତେ ଖୁସିରେ ବିପ୍ କଲା।

మర్నాడు ఉదయం జారా తన హెల్మెట్‌ను గుమ్మటానికి ఆనించి ఆశ్చర్యంతో ఊపిరి పీల్చింది. మట్టిలోంచి చిన్న పచ్చని మొలకలు తొంగి చూస్తున్నాయి!

త్వరలోనే ఆకులు వచ్చాయి, తర్వాత పువ్వులు, తర్వాత ఒక చిన్న ఎర్రని స్ట్రాబెర్రీ, ఆ బూడిద రంగు మధ్యలో ఒక రత్నంలా మెరుస్తూ.

జారా ఆకాశంలో మెరుస్తున్న నీలి భూమిని చూసి నవ్వింది. “అసాధ్యం అంటే,” అని బోల్ట్‌తో అంది, “ఇంకా ఎవరూ చేయలేదని మాత్రమే అర్థం.” ఒక రోబో ఎంత సంతోషంగా బీప్ అనగలదో అంత సంతోషంగా బోల్ట్ బీప్ అంది.

மறுநாள் காலை சாரா தன் தலைக்கவசத்தைக் குவிமாடத்தின் மேல் வைத்துப் பார்த்து வியப்பில் மூச்சை இழுத்தாள். மண்ணிலிருந்து குட்டிப் பச்சை முளைகள் எட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தன!

சீக்கிரமே இலைகள் வந்தன, பிறகு பூக்கள், பிறகு ஒரு குட்டிச் சிவப்பு ஸ்ட்ராபெர்ரி, அந்தச் சாம்பல் நிறத்துக்கு நடுவே ஒரு ரத்தினம் போல மின்னியது.

சாரா வானத்தில் ஒளிரும் நீல பூமியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தாள். “முடியாது என்றால்,” என்று போல்ட்டிடம் சொன்னாள், “இதுவரை யாரும் செய்யவில்லை என்றுதான் அர்த்தம்.” ஒரு ரோபோவால் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக பீப் சொல்ல முடியுமோ அவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக போல்ட் பீப் என்றது.

つぎの あさ、ザラは ヘルメットを ドームに くっつけて、はっと いきを のみました。つちから ちいさな みどりの めが のぞいていたのです!

やがて はっぱが でて、はなが さいて、ちいさな あかい いちごが なりました。はいいろの せかいの まんなかで、ほうせきのように かがやいていました。

ザラは そらに ひかる あおい ちきゅうを みあげて、にっこり しました。「むりって いうのはね」と ザラは ボルトに いいました。「まだ だれも やったことが ないって いうだけなんだよ」ボルトは ロボットに できる いちばん うれしい ピッを ならしました。