In a great green forest lived a lion who was big, strong and very, very bossy. Every day he roared and chased the animals until they trembled.

So the deer, the monkeys, the boars and the rabbits made a plan. “Great Lion,” they said, “please stop chasing us. Each day, one of us will come to your den.” The lion yawned. “Very well. But don’t be late!”

एक बड़े हरे जंगल में एक शेर रहता था जो बड़ा, ताक़तवर और बहुत, बहुत रौब जमाने वाला था। हर दिन वह दहाड़ता और जानवरों का पीछा करता, जब तक वे काँपने न लगते।

तो हिरणों, बंदरों, जंगली सूअरों और खरगोशों ने एक योजना बनाई। “महाराज शेर,” उन्होंने कहा, “कृपया हमारा पीछा करना बंद कीजिए। हर दिन हममें से एक आपकी गुफ़ा में आ जाएगा।” शेर ने जम्हाई ली। “ठीक है। पर देर मत करना!”

ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ସବୁଜ ଜଙ୍ଗଲରେ ଗୋଟିଏ ସିଂହ ରହୁଥିଲା, ଯିଏ ବଡ଼, ବଳବାନ ଆଉ ବହୁତ ବହୁତ ହୁକୁମ ଚଳାଉଥିଲା। ପ୍ରତିଦିନ ସେ ଗର୍ଜୁଥିଲା ଆଉ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଉଥିଲା, ଯେଯାଏଁ ସେମାନେ ଥରିବାକୁ ଲାଗୁଥିଲେ।

ତେଣୁ ହରିଣ, ମାଙ୍କଡ଼, ବାରହା ଆଉ ଠେକୁଆମାନେ ଗୋଟିଏ ଯୋଜନା କଲେ। “ମହାରାଜ ସିଂହ,” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଦୟାକରି ଆମକୁ ଗୋଡ଼ାଇବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ପ୍ରତିଦିନ ଆମ ଭିତରୁ ଜଣେ ଆପଣଙ୍କ ଗୁମ୍ଫାକୁ ଆସିବ।” ସିଂହ ହାଇ ମାରିଲା। “ଠିକ୍ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ଡେରି କରିବ ନାହିଁ!”

ఒక పెద్ద పచ్చని అడవిలో ఒక సింహం ఉండేది, అది పెద్దది, బలమైనది, చాలా చాలా పెత్తనం చేసేది. ప్రతి రోజూ అది గర్జిస్తూ జంతువులను వెంటాడేది, అవి వణికిపోయే వరకు.

అందుకని జింకలు, కోతులు, అడవి పందులు, కుందేళ్ళు ఒక ఉపాయం ఆలోచించాయి. “మహారాజా సింహమా,” అన్నాయి అవి, “దయచేసి మమ్మల్ని వెంటాడటం ఆపండి. ప్రతి రోజూ మాలో ఒకరు మీ గుహకు వస్తాం.” సింహం ఆవలించింది. “సరే. కానీ ఆలస్యం చేయకండి!”

ஒரு பெரிய பச்சைக் காட்டில் ஒரு சிங்கம் வாழ்ந்தது, அது பெரியதாகவும் வலிமையாகவும் மிக மிக அதிகாரம் செய்வதாகவும் இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் அது கர்ஜித்து விலங்குகளை அவை நடுங்கும் வரை துரத்தியது.

அதனால் மான்களும் குரங்குகளும் காட்டுப்பன்றிகளும் முயல்களும் ஒரு திட்டம் போட்டன. “மகாராஜா சிங்கமே,” என்றன அவை, “தயவுசெய்து எங்களைத் துரத்துவதை நிறுத்துங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் எங்களில் ஒருவர் உங்கள் குகைக்கு வருவோம்.” சிங்கம் கொட்டாவி விட்டது. “சரி. ஆனால் தாமதிக்கக்கூடாது!”

ひろい みどりの もりに、おおきくて つよくて、とっても いばりんぼうな ライオンが すんでいました。まいにち ライオンは ほえて、どうぶつたちが ふるえあがるまで おいかけまわしました。

そこで シカや サルや イノシシや ウサギたちは、そうだんを しました。「ライオンさま」と みんなは いいました。「どうか わたしたちを おいかけるのを やめてください。まいにち ひとりずつ、あなたの ほらあなに いきますから」ライオンは あくびを しました。「よかろう。だが、おくれるなよ!」

One day, it was the little rabbit’s turn. The rabbit was small, but his mind was quick.

He hopped along very slowly, sniffing flowers and thinking hard. By the time he reached the den, the sun was high and the lion was hungry and furious. “WHY ARE YOU SO LATE?” he roared.

एक दिन छोटे खरगोश की बारी आई। खरगोश छोटा था, पर उसका दिमाग़ तेज़ था।

वह बहुत धीरे-धीरे फुदकता गया, फूलों को सूँघता और गहराई से सोचता हुआ। जब तक वह गुफ़ा तक पहुँचा, सूरज सिर पर था और शेर भूखा और गुस्से से लाल था। “तुम इतनी देर से क्यों आए?” वह दहाड़ा।

ଦିନେ ଛୋଟ ଠେକୁଆର ପାଳି ଆସିଲା। ଠେକୁଆଟି ଛୋଟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତା’ର ମନ ଚଞ୍ଚଳ ଥିଲା।

ସେ ବହୁତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଗଲା, ଫୁଲ ଶୁଙ୍ଘି ଶୁଙ୍ଘି ଆଉ ଭଲ କରି ଭାବି ଭାବି। ସେ ଗୁମ୍ଫାରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଥିଲା ଆଉ ସିଂହ ଭୋକିଲା ଓ ରାଗରେ ନିଆଁ ହୋଇଥିଲା। “ତୁ ଏତେ ଡେରିରେ କାହିଁକି ଆସିଲୁ?” ସେ ଗର୍ଜିଲା।

ఒక రోజు చిన్న కుందేలు వంతు వచ్చింది. కుందేలు చిన్నదే, కానీ దాని బుద్ధి చురుకైనది.

అది చాలా నెమ్మదిగా గెంతుకుంటూ, పువ్వులు వాసన చూస్తూ, బాగా ఆలోచిస్తూ వెళ్ళింది. అది గుహకు చేరేసరికి సూర్యుడు నడినెత్తిన ఉన్నాడు, సింహం ఆకలితో, కోపంతో రగిలిపోతోంది. “ఇంత ఆలస్యం ఎందుకు?” అని గర్జించింది.

ஒரு நாள் குட்டி முயலின் முறை வந்தது. முயல் சிறியதுதான், ஆனால் அதன் மூளை சுறுசுறுப்பானது.

அது மிக மெதுவாகத் தாவித் தாவிச் சென்றது, பூக்களை முகர்ந்தபடி, நன்றாக யோசித்தபடி. அது குகையை அடைந்தபோது சூரியன் உச்சியில் இருந்தான், சிங்கம் பசியிலும் கோபத்திலும் கொதித்தது. “ஏன் இவ்வளவு தாமதம்?” என்று கர்ஜித்தது.

ある日、ちいさな ウサギの ばんが きました。ウサギは ちいさいけれど、あたまの はたらきは すばやかったのです。

ウサギは はなの においを かいだり、よく かんがえたり しながら、とても ゆっくり ぴょんぴょん すすみました。ほらあなに ついた ころには、おひさまは たかく のぼり、ライオンは おなかを すかせて かんかんに おこっていました。「なぜ こんなに おそいのだ!」と ライオンは ほえました。

“Oh, Great Lion,” said the rabbit, bowing low, “I am sorry! On the way, another lion stopped me. He said he is the true king of this forest!”

“ANOTHER lion?” roared the lion. “Show him to me at once!”

The rabbit led him to an old, deep well. “He lives down there,” whispered the rabbit.

“ओह, महाराज शेर,” खरगोश ने झुककर कहा, “मुझे माफ़ कीजिए! रास्ते में एक और शेर ने मुझे रोक लिया। वह कहता है कि वही इस जंगल का असली राजा है!”

“एक और शेर?” शेर दहाड़ा। “उसे फ़ौरन मुझे दिखाओ!”

खरगोश उसे एक पुराने, गहरे कुएँ तक ले गया। “वह वहाँ नीचे रहता है,” खरगोश ने फुसफुसाया।

“ଆହା, ମହାରାଜ ସିଂହ,” ଠେକୁଆ ନଇଁ ପଡ଼ି କହିଲା, “କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ! ବାଟରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସିଂହ ମୋତେ ଅଟକାଇଲା। ସେ କହୁଛି ସେ ହିଁ ଏହି ଜଙ୍ଗଲର ଅସଲି ରାଜା!”

“ଆଉ ଗୋଟିଏ ସିଂହ?” ସିଂହ ଗର୍ଜିଲା। “ତାକୁ ଏବେ ହିଁ ମୋତେ ଦେଖା!”

ଠେକୁଆ ତାକୁ ଗୋଟିଏ ପୁରୁଣା, ଗଭୀର କୂଅ ପାଖକୁ ନେଇଗଲା। “ସେ ସେଇ ତଳେ ରହେ,” ଠେକୁଆ ଫୁସଫୁସ କରି କହିଲା।

“అయ్యో, మహారాజా సింహమా,” అంది కుందేలు, వంగి నమస్కరిస్తూ, “క్షమించండి! దారిలో ఇంకో సింహం నన్ను ఆపింది. ఈ అడవికి నిజమైన రాజు తానేనని అంటోంది!”

“ఇంకో సింహమా?” అని సింహం గర్జించింది. “వెంటనే దాన్ని నాకు చూపించు!”

కుందేలు దాన్ని ఒక పాత, లోతైన బావి దగ్గరికి తీసుకెళ్ళింది. “అది అక్కడ కింద ఉంటుంది,” అని కుందేలు గుసగుసలాడింది.

“ஐயோ, மகாராஜா சிங்கமே,” என்று முயல் தலைவணங்கிச் சொன்னது, “மன்னியுங்கள்! வழியில் இன்னொரு சிங்கம் என்னைத் தடுத்தது. இந்தக் காட்டின் உண்மையான ராஜா தான்தான் என்கிறது!”

“இன்னொரு சிங்கமா?” என்று சிங்கம் கர்ஜித்தது. “உடனே அதை எனக்குக் காட்டு!”

முயல் அதை ஒரு பழைய, ஆழமான கிணற்றுக்கு அழைத்துச் சென்றது. “அது அங்கே கீழே வாழ்கிறது,” என்று முயல் கிசுகிசுத்தது.

「ああ、ライオンさま」と ウサギは ふかく おじぎを して いいました。「ごめんなさい! とちゅうで べつの ライオンに とめられたのです。じぶんこそ この もりの ほんとうの おうさまだと いっていました!」

「べつの ライオンだと?」と ライオンは ほえました。「いますぐ そいつを みせろ!」

ウサギは ライオンを ふるくて ふかい いどへ つれていきました。「あの したに すんでいるんです」と ウサギは ささやきました。

The lion peered into the well. There in the water was a lion, glaring right back at him! It was only his own reflection, but the lion didn’t know that.

He roared — and the well roared back! He leapt at the other lion — SPLASH! Down into the cold water he went.

When at last he scrambled out, dripping and embarrassed, he ran far, far away and never bossed the forest again. And all the animals cheered for the clever little rabbit.

शेर ने कुएँ में झाँका। वहाँ पानी में एक शेर उसे घूर रहा था! वह तो बस उसकी अपनी परछाईं थी, पर शेर यह नहीं जानता था।

वह दहाड़ा — और कुआँ भी वापस दहाड़ा! वह दूसरे शेर पर झपटा — छपाक! वह ठंडे पानी में जा गिरा।

जब आख़िरकार वह भीगा हुआ और शर्मिंदा होकर बाहर निकला, तो वह दूर, बहुत दूर भाग गया और फिर कभी जंगल पर रौब नहीं जमाया। और सारे जानवरों ने चतुर छोटे खरगोश के लिए खुशी से ताली बजाई।

ସିଂହ କୂଅ ଭିତରକୁ ଚାହିଁଲା। ସେଠି ପାଣିରେ ଗୋଟିଏ ସିଂହ ତାକୁ ଆଖି ବଡ଼ କରି ଚାହିଁଥିଲା! ତାହା କେବଳ ତା’ର ନିଜ ଛାଇ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସିଂହ ତାହା ଜାଣିନଥିଲା।

ସେ ଗର୍ଜିଲା — ଆଉ କୂଅ ବି ଫେରି ଗର୍ଜିଲା! ସେ ଅନ୍ୟ ସିଂହ ଉପରକୁ ଡେଇଁଲା — ଛପାକ୍! ସେ ଥଣ୍ଡା ପାଣିରେ ପଡ଼ିଗଲା।

ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଓଦା ହୋଇ ଲାଜରେ ବାହାରିଲା, ସେ ଦୂର, ବହୁତ ଦୂରକୁ ପଳାଇଲା ଆଉ ଆଉ କେବେ ଜଙ୍ଗଲରେ ହୁକୁମ ଚଳାଇଲା ନାହିଁ। ଆଉ ସବୁ ପଶୁ ଚତୁର ଛୋଟ ଠେକୁଆ ପାଇଁ ଖୁସିରେ ଜୟଜୟକାର କଲେ।

సింహం బావిలోకి తొంగి చూసింది. అక్కడ నీళ్ళలో ఒక సింహం దాని వైపే గుర్రుగా చూస్తోంది! అది దాని సొంత ప్రతిబింబమే, కానీ సింహానికి ఆ విషయం తెలియదు.

అది గర్జించింది — బావి కూడా తిరిగి గర్జించింది! అది ఆ ఇంకో సింహం మీదకు దూకింది — బుడుంగ్! చల్లని నీళ్ళలో పడిపోయింది.

చివరికి అది తడిసి ముద్దై, సిగ్గుతో బయటపడ్డాక, చాలా చాలా దూరం పారిపోయింది, మళ్ళీ ఎప్పుడూ అడవిలో పెత్తనం చేయలేదు. జంతువులన్నీ తెలివైన చిన్న కుందేలు కోసం సంతోషంగా కేకలు వేశాయి.

சிங்கம் கிணற்றுக்குள் எட்டிப் பார்த்தது. அங்கே தண்ணீரில் ஒரு சிங்கம் அதையே முறைத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது! அது அதன் சொந்த நிழல்தான், ஆனால் சிங்கத்துக்கு அது தெரியவில்லை.

அது கர்ஜித்தது — கிணறும் திரும்பக் கர்ஜித்தது! அது அந்த இன்னொரு சிங்கத்தின் மேல் பாய்ந்தது — தொபுக்கடீர்! குளிர்ந்த தண்ணீருக்குள் விழுந்தது.

கடைசியில் அது நனைந்து வெட்கத்துடன் வெளியே வந்ததும், வெகு வெகு தூரம் ஓடிப்போனது, பிறகு ஒருபோதும் காட்டில் அதிகாரம் செய்யவில்லை. எல்லா விலங்குகளும் புத்திசாலிக் குட்டி முயலுக்காக ஆரவாரம் செய்தன.

ライオンは いどを のぞきこみました。すると みずの なかで、ライオンが こちらを にらみかえしていたのです! それは じぶんの すがたが うつっていた だけでしたが、ライオンは それを しりませんでした。

ライオンが ほえると — いども ほえかえしました! ライオンは もう いっぴきの ライオンに とびかかり — ザブン! つめたい みずの なかへ おちていきました。

やっと びしょぬれで はずかしそうに はいあがると、ライオンは とおく とおくへ にげていき、もう にどと もりで いばりませんでした。そして どうぶつたちは みんな、かしこい ちいさな ウサギに おおよろこびで かんせいを あげました。