It was Diwali! Tara’s house smelled of sweet laddoos, and bright marigold flowers hung over the door.

Tara had painted her very own clay diya with red and yellow dots. “Tonight I will light it all by myself,” she told Dadi proudly.

दिवाली थी! तारा के घर में मीठे लड्डुओं की ख़ुशबू थी, और दरवाज़े पर चमकीले गेंदे के फूल लटक रहे थे।

तारा ने अपना ख़ुद का मिट्टी का दीया लाल और पीली बिंदियों से रंगा था। “आज रात मैं इसे बिल्कुल अपने आप जलाऊँगी,” उसने दादी से गर्व से कहा।

ଦୀପାବଳି ଥିଲା! ତାରାର ଘରେ ମିଠା ଲଡୁର ବାସ୍ନା ଥିଲା, ଆଉ ଦୁଆରେ ଝଲମଲ ଗେଣ୍ଡୁ ଫୁଲ ଝୁଲୁଥିଲା।

ତାରା ତା’ର ନିଜ ମାଟି ଦୀପକୁ ନାଲି ଆଉ ହଳଦିଆ ଟିକିଲିରେ ରଙ୍ଗ କରିଥିଲା। “ଆଜି ରାତିରେ ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଜେ ନିଜେ ଜାଳିବି,” ସେ ଜେଜେମା’ଙ୍କୁ ଗର୍ବରେ କହିଲା।

దీపావళి వచ్చింది! తార ఇంట్లో తియ్యని లడ్డూల వాసన వస్తోంది, గుమ్మం మీద మెరిసే బంతిపూల దండలు వేలాడుతున్నాయి.

తార తన సొంత మట్టి ప్రమిదకు ఎరుపు, పసుపు చుక్కలతో రంగులు వేసింది. “ఈ రాత్రి దీన్ని నేనే స్వయంగా వెలిగిస్తాను,” అని నానమ్మతో గర్వంగా చెప్పింది.

தீபாவளி வந்தது! தாராவின் வீட்டில் இனிப்பு லட்டுகளின் மணம் வீசியது, வாசலில் பளிச்சென்ற சாமந்திப் பூக்கள் தொங்கின.

தாரா தன் சொந்த மண் அகல் விளக்கில் சிவப்பு, மஞ்சள் புள்ளிகள் வரைந்திருந்தாள். “இன்றிரவு இதை நானே ஏற்றுவேன்,” என்று பாட்டியிடம் பெருமையாகச் சொன்னாள்.

ディワリの おまつりです! ターラの いえには あまい ラドゥーの においが して、とびらには あざやかな マリーゴールドの はなが かざられていました。

ターラは じぶんの つちの ランプ、ディヤに、あかと きいろの みずたまを ぬっていました。「こんやは じぶんで ひを つけるの」と ターラは おばあちゃんに とくいげに いいました。

When the sky turned dark, everyone set their diyas on the steps. Tiny flames twinkled everywhere, like stars sitting down to rest.

Tara struck the match with Dadi’s help. Her diya glowed — then puff! A little breeze blew it out. She tried again. Puff! Out it went again.

Tara’s lip wobbled. “My diya doesn’t want to shine,” she said softly.

जब आसमान अँधेरा हुआ, सबने अपने दीये सीढ़ियों पर रख दिए। हर तरफ़ नन्ही लौ टिमटिमा रही थीं, जैसे तारे आराम करने नीचे बैठ गए हों।

तारा ने दादी की मदद से तीली जलाई। उसका दीया जल उठा — फिर फुस्स! हवा के एक झोंके ने उसे बुझा दिया। उसने फिर कोशिश की। फुस्स! वह फिर बुझ गया।

तारा का होंठ काँपने लगा। “मेरा दीया चमकना ही नहीं चाहता,” उसने धीरे से कहा।

ଆକାଶ ଅନ୍ଧାର ହେଲା ବେଳେ ସମସ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ଦୀପ ପାହାଚରେ ରଖିଲେ। ଚାରିଆଡ଼େ ଛୋଟ ଛୋଟ ଶିଖା ଝିକିମିକି କରୁଥିଲା, ଯେମିତି ତାରାମାନେ ବିଶ୍ରାମ ନେବାକୁ ତଳେ ବସିଛନ୍ତି।

ତାରା ଜେଜେମା’ଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦିଆସିଲି ଜାଳିଲା। ତା’ ଦୀପ ଜଳିଉଠିଲା — ତା’ପରେ ଫୁସ୍! ଗୋଟିଏ ପବନ ଝାପଟ ତାକୁ ଲିଭାଇଦେଲା। ସେ ପୁଣି ଚେଷ୍ଟା କଲା। ଫୁସ୍! ପୁଣି ଲିଭିଗଲା।

ତାରାର ଓଠ ଥରିଲା। “ମୋ ଦୀପ ଜଳିବାକୁ ଚାହୁଁନି,” ସେ ଧୀରେ କହିଲା।

ఆకాశం చీకటి పడగానే, అందరూ తమ దీపాలను మెట్ల మీద పెట్టారు. చిన్న చిన్న జ్యోతులు అంతటా మిణుకుమిణుకుమన్నాయి, నక్షత్రాలు విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి కిందికి దిగి కూర్చున్నట్టు.

తార నానమ్మ సహాయంతో అగ్గిపుల్ల గీసింది. ఆమె దీపం వెలిగింది — తర్వాత ఫూ! ఒక చిన్న గాలి దాన్ని ఆర్పేసింది. మళ్ళీ ప్రయత్నించింది. ఫూ! మళ్ళీ ఆరిపోయింది.

తార పెదవి వణికింది. “నా దీపం వెలగాలనుకోవడం లేదు,” అని మెల్లగా అంది.

வானம் இருண்டதும், எல்லோரும் தங்கள் விளக்குகளைப் படிகளில் வைத்தார்கள். எங்கும் குட்டிச் சுடர்கள் மின்னின, நட்சத்திரங்கள் ஓய்வெடுக்கக் கீழே வந்து உட்கார்ந்தது போல.

தாரா பாட்டியின் உதவியுடன் தீக்குச்சியைக் கிழித்தாள். அவள் விளக்கு எரிந்தது — பிறகு புஸ்! ஒரு சின்னக் காற்று அதை அணைத்துவிட்டது. மறுபடியும் முயன்றாள். புஸ்! மறுபடியும் அணைந்தது.

தாராவின் உதடு நடுங்கியது. “என் விளக்கு எரிய விரும்பவில்லை,” என்று மெதுவாகச் சொன்னாள்.

そらが くらく なると、みんな ディヤを かいだんに ならべました。ちいさな ほのおが あちこちで きらきら ゆれて、まるで ほしたちが すわって やすんでいる ようでした。

ターラは おばあちゃんに てつだって もらって マッチを すりました。ディヤが ひかって — それから ふっ! ちいさな かぜが けしてしまいました。もう いちど。ふっ! また きえてしまいました。

ターラの くちびるが ふるえました。「わたしの ディヤ、ひかりたくないみたい」と ちいさな こえで いいました。

Dadi sat down beside her. “Every little flame needs two things,” she said. “A wick that stands up tall, and a friend to keep the wind away.”

Together they pulled the cotton wick up a tiny bit. Dadi lit it, and Tara cupped her small hands around the flame, just like a little house.

The flame wobbled… and then it stood up tall and bright. “It’s shining!” Tara gasped.

दादी उसके पास बैठ गईं। “हर छोटी लौ को दो चीज़ें चाहिए,” उन्होंने कहा। “एक बाती जो सीधी तनकर खड़ी हो, और एक दोस्त जो हवा को दूर रखे।”

दोनों ने मिलकर रुई की बाती को ज़रा-सा ऊपर खींचा। दादी ने उसे जलाया, और तारा ने अपनी छोटी हथेलियों से लौ को ढक लिया, बिल्कुल एक छोटे घर की तरह।

लौ डगमगाई… और फिर सीधी, तेज़ होकर खड़ी हो गई। “यह चमक रहा है!” तारा ने हैरानी से कहा।

ଜେଜେମା’ ତା’ ପାଖରେ ବସିଲେ। “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛୋଟ ଶିଖାକୁ ଦୁଇଟି ଜିନିଷ ଦରକାର,” ସେ କହିଲେ। “ସିଧା ଠିଆ ହେଉଥିବା ଗୋଟିଏ ସଳିତା, ଆଉ ପବନକୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ପାଇଁ ଜଣେ ସାଙ୍ଗ।”

ଦୁହେଁ ମିଶି ତୁଳା ସଳିତାକୁ ଟିକିଏ ଉପରକୁ ଟାଣିଲେ। ଜେଜେମା’ ତାକୁ ଜାଳିଲେ, ଆଉ ତାରା ତା’ର ଛୋଟ ପାପୁଲିରେ ଶିଖାକୁ ଘୋଡ଼ାଇଲା, ଠିକ୍ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଘର ପରି।

ଶିଖାଟି ଦୋହଲିଲା… ଆଉ ତା’ପରେ ସିଧା ଆଉ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲା। “ଏହା ଜଳୁଛି!” ତାରା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ କହିଲା।

నానమ్మ ఆమె పక్కన కూర్చుంది. “ప్రతి చిన్న జ్యోతికి రెండు కావాలి,” అంది ఆమె. “నిటారుగా నిలబడే ఒక వత్తి, గాలిని దూరంగా ఉంచే ఒక స్నేహితుడు.”

ఇద్దరూ కలిసి దూది వత్తిని కొంచెం పైకి లాగారు. నానమ్మ దాన్ని వెలిగించింది, తార తన చిన్న అరచేతులతో జ్యోతి చుట్టూ ఒక చిన్న ఇల్లులా కప్పి పట్టుకుంది.

జ్యోతి తడబడింది… తర్వాత నిటారుగా, ప్రకాశవంతంగా నిలబడింది. “ఇది వెలుగుతోంది!” అని తార ఆశ్చర్యపోయింది.

பாட்டி அவள் அருகே உட்கார்ந்தார். “ஒவ்வொரு குட்டிச் சுடருக்கும் இரண்டு விஷயங்கள் தேவை,” என்றார். “நிமிர்ந்து நிற்கும் ஒரு திரி, காற்றைத் தள்ளி வைக்கும் ஒரு நண்பன்.”

இருவரும் சேர்ந்து பஞ்சுத் திரியைக் கொஞ்சம் மேலே இழுத்தார்கள். பாட்டி அதை ஏற்றினார், தாரா தன் சின்னக் கைகளால் சுடரைச் சுற்றி ஒரு குட்டி வீடு போல மூடிக்கொண்டாள்.

சுடர் தள்ளாடியது… பிறகு நிமிர்ந்து பிரகாசமாக நின்றது. “இது எரிகிறது!” என்று தாரா வியந்தாள்.

おばあちゃんが となりに すわりました。「ちいさな ほのおには、ふたつの ものが ひつようなのよ」と おばあちゃんは いいました。「まっすぐ たつ しんと、かぜから まもって くれる ともだち」

ふたりで わたの しんを ほんの すこし ひっぱりあげました。おばあちゃんが ひを つけて、ターラは ちいさな てで ほのおを つつみました。まるで ちいさな おうちみたいに。

ほのおは ゆらゆら… そして まっすぐ あかるく たちました。「ひかってる!」と ターラは いきを のみました。

Just then, Tara saw her neighbor Arjun on the next steps. His diya was dark too, and he looked sad.

Tara walked over very slowly, holding her diya with both hands. She tipped her flame to touch his wick — and now there were two little lights!

Up in the sky, fireworks burst like flowers. And Tara’s diya shone the brightest of all, because she had shared it.

तभी तारा ने बगल की सीढ़ियों पर अपने पड़ोसी अर्जुन को देखा। उसका दीया भी बुझा हुआ था, और वह उदास लग रहा था।

तारा बहुत धीरे-धीरे चलकर गई, अपना दीया दोनों हाथों में पकड़े हुए। उसने अपनी लौ झुकाकर उसकी बाती से छुआई — और अब दो छोटी रोशनियाँ थीं!

ऊपर आसमान में पटाखे फूलों की तरह खिल उठे। और तारा का दीया सबसे तेज़ चमका, क्योंकि उसने उसे बाँटा था।

ସେତିକିବେଳେ ତାରା ପାଖ ପାହାଚରେ ତା’ ପଡ଼ୋଶୀ ଅର୍ଜୁନକୁ ଦେଖିଲା। ତା’ ଦୀପ ବି ଲିଭିଯାଇଥିଲା, ଆଉ ସେ ଦୁଃଖୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।

ତାରା ତା’ ଦୀପକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି ବହୁତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲି ଗଲା। ସେ ତା’ ଶିଖାକୁ ନୁଆଁଇ ତା’ ସଳିତାରେ ଛୁଆଁଇଲା — ଆଉ ଏବେ ଦୁଇଟି ଛୋଟ ଆଲୋକ!

ଉପରେ ଆକାଶରେ ବାଣ ଫୁଲ ପରି ଫୁଟିଲା। ଆଉ ତାରାର ଦୀପ ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଜଳିଲା, କାରଣ ସେ ତାହା ବାଣ୍ଟିଥିଲା।

అప్పుడే తార పక్క మెట్ల మీద తన పొరుగింటి అర్జున్‌ను చూసింది. అతని దీపం కూడా ఆరిపోయి ఉంది, అతను బాధగా కనిపిస్తున్నాడు.

తార తన దీపాన్ని రెండు చేతులతో పట్టుకుని చాలా నెమ్మదిగా నడిచి వెళ్ళింది. తన జ్యోతిని వంచి అతని వత్తికి తాకించింది — ఇప్పుడు రెండు చిన్న వెలుగులు!

పైన ఆకాశంలో టపాసులు పువ్వుల్లా విరిశాయి. తార దీపం అన్నిటికంటే ప్రకాశవంతంగా వెలిగింది, ఎందుకంటే ఆమె దాన్ని పంచుకుంది.

அப்போது தாரா பக்கத்துப் படிகளில் தன் அண்டை வீட்டு அர்ஜுனைப் பார்த்தாள். அவன் விளக்கும் அணைந்திருந்தது, அவன் வருத்தமாகத் தெரிந்தான்.

தாரா தன் விளக்கை இரண்டு கைகளிலும் பிடித்தபடி மிக மெதுவாக நடந்து சென்றாள். தன் சுடரைச் சாய்த்து அவன் திரியைத் தொட்டாள் — இப்போது இரண்டு குட்டி விளக்குகள்!

மேலே வானத்தில் பட்டாசுகள் பூக்கள் போல வெடித்தன. தாராவின் விளக்கு எல்லாவற்றையும் விடப் பிரகாசமாக எரிந்தது, ஏனென்றால் அவள் அதைப் பகிர்ந்துகொண்டாள்.

その とき ターラは、となりの かいだんに いる おとなりの アルジュンに きが つきました。アルジュンの ディヤも きえていて、かなしそうでした。

ターラは ディヤを りょうてで もって、そうっと そうっと あるいていきました。ほのおを かたむけて アルジュンの しんに ふれさせると — ちいさな ひかりが ふたつに なりました!

そらでは はなびが はなのように ひらきました。そして ターラの ディヤが いちばん あかるく かがやきました。ひかりを わけあったからです。