In a meadow full of tall grass and sleepy daisies lived a little firefly named Lumi. Every evening, when the sun tucked itself behind the hills, the fireflies came out to glow.

Twinkle, twinkle, all across the meadow — every firefly’s tail lit up like a tiny lantern. Every firefly except Lumi.

ऊँची घास और ऊँघते गुलबहार के फूलों से भरे एक मैदान में लूमी नाम की एक छोटी जुगनू रहती थी। हर शाम, जब सूरज पहाड़ियों के पीछे छिप जाता, तो जुगनू चमकने के लिए बाहर आते।

टिमटिम, टिमटिम, पूरे मैदान में — हर जुगनू की पूँछ एक नन्ही लालटेन की तरह जल उठती। लूमी को छोड़कर हर जुगनू की।

ଉଚ୍ଚା ଘାସ ଆଉ ନିଦୁଆ ଡେଜି ଫୁଲରେ ଭରା ଗୋଟିଏ ପଡ଼ିଆରେ ଲୁମି ନାମର ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଜୁଳୁଜୁଳିଆ ପୋକ ରହୁଥିଲା। ପ୍ରତି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପଛରେ ଲୁଚିଯାଏ, ଜୁଳୁଜୁଳିଆମାନେ ଜଳିବା ପାଇଁ ବାହାରକୁ ଆସନ୍ତି।

ଝିକିମିକି, ଝିକିମିକି, ସାରା ପଡ଼ିଆରେ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୁଳୁଜୁଳିଆର ଲାଞ୍ଜ ଛୋଟ ଲଣ୍ଠନ ପରି ଜଳିଉଠେ। ଲୁମିକୁ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତଙ୍କର।

పొడవాటి గడ్డి, నిద్రమత్తులో ఉన్న డెయిజీ పువ్వులతో నిండిన ఒక పచ్చికబయలులో లూమి అనే చిన్న మిణుగురు ఉండేది. ప్రతి సాయంత్రం సూర్యుడు కొండల వెనక దాక్కున్నప్పుడు, మిణుగురులు వెలగడానికి బయటికి వచ్చేవి.

మిణుకు, మిణుకు, పచ్చికబయలంతా — ప్రతి మిణుగురు తోక ఒక చిన్న లాంతరులా వెలిగేది. లూమి తప్ప ప్రతి మిణుగురు.

உயரமான புல்லும் தூக்கக் கலக்கத்தில் இருக்கும் டெய்சிப் பூக்களும் நிறைந்த ஒரு புல்வெளியில் லூமி என்ற ஒரு குட்டி மின்மினிப் பூச்சி வாழ்ந்தது. ஒவ்வொரு மாலையும் சூரியன் மலைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்தபோது, மின்மினிகள் ஒளிர வெளியே வரும்.

மின்னு, மின்னு, புல்வெளி முழுவதும் — ஒவ்வொரு மின்மினியின் வாலும் ஒரு குட்டி லாந்தர் போல ஒளிர்ந்தது. லூமியைத் தவிர மற்ற எல்லா மின்மினிகளும்.

せの たかい くさと ねむそうな ひなぎくで いっぱいの のはらに、ルミという ちいさな ホタルが すんでいました。まいばん、おひさまが おかの うしろに かくれると、ホタルたちが ひかりに でてきます。

きらきら、きらきら、のはらじゅうで — ホタルの おしりが ちいさな ランタンのように ひかりました。ルミの ほかは、みんな。

Lumi squeezed. Lumi wiggled. Lumi wished as hard as a firefly can wish. But her tail stayed dark.

“Maybe I’m just not a glowing kind of bug,” Lumi sighed, and she flew off to sit by herself on a big mushroom at the edge of the woods.

लूमी ने ज़ोर लगाया। लूमी हिली-डुली। लूमी ने उतनी ज़ोर से इच्छा की जितनी एक जुगनू कर सकती है। पर उसकी पूँछ अँधेरी ही रही।

“शायद मैं चमकने वाला कीड़ा ही नहीं हूँ,” लूमी ने आह भरी, और वह उड़कर जंगल के किनारे एक बड़े कुकुरमुत्ते पर अकेली बैठ गई।

ଲୁମି ଜୋର ଲଗାଇଲା। ଲୁମି ଦେହ ହଲାଇଲା। ଗୋଟିଏ ଜୁଳୁଜୁଳିଆ ଯେତେ ଜୋରରେ ଇଚ୍ଛା କରିପାରେ, ଲୁମି ସେତେ ଜୋରରେ ଇଚ୍ଛା କଲା। କିନ୍ତୁ ତା’ର ଲାଞ୍ଜ ଅନ୍ଧାର ହିଁ ରହିଲା।

“ବୋଧହୁଏ ମୁଁ ଜଳିବା ଜାତିର ପୋକ ନୁହେଁ,” ଲୁମି ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ନେଲା, ଆଉ ସେ ଉଡ଼ିଯାଇ ଜଙ୍ଗଲର ଧାରରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଛତୁ ଉପରେ ଏକୁଟିଆ ବସିଲା।

లూమి బిగబట్టింది. లూమి అటూ ఇటూ కదిలింది. ఒక మిణుగురు ఎంత గట్టిగా కోరుకోగలదో అంత గట్టిగా కోరుకుంది. కానీ దాని తోక చీకటిగానే ఉండిపోయింది.

“బహుశా నేను వెలిగే పురుగునే కాదేమో,” అని లూమి నిట్టూర్చి, అడవి అంచున ఉన్న ఒక పెద్ద పుట్టగొడుగు మీద ఒంటరిగా కూర్చోడానికి ఎగిరిపోయింది.

லூமி இறுக்கிப் பார்த்தது. லூமி நெளிந்து பார்த்தது. ஒரு மின்மினி எவ்வளவு வேண்டிக்கொள்ள முடியுமோ அவ்வளவு வேண்டிக்கொண்டது. ஆனால் அதன் வால் இருட்டாகவே இருந்தது.

“ஒருவேளை நான் ஒளிரும் வகைப் பூச்சியே இல்லையோ,” என்று லூமி பெருமூச்சு விட்டு, காட்டின் ஓரத்தில் இருந்த ஒரு பெரிய காளானின் மேல் தனியாக உட்காரப் பறந்து சென்றது.

ルミは ぎゅっと ちからを いれました。ルミは からだを くねくね させました。ホタルに できる かぎり、いっしょうけんめい ねがいました。でも、おしりは くらいままでした。

「わたしは きっと ひかる むしじゃ ないんだわ」と ルミは ためいきを ついて、もりの はしの おおきな きのこの うえに、ひとりで すわりに いきました。

That’s when she heard a tiny sniffle. Under a fern was a baby ladybug named Dot, shivering in the dark.

“I flew too far and now I can’t see the way home,” Dot cried. “It’s so dark!”

Lumi didn’t think about herself anymore. She only thought about Dot. “Don’t be scared,” she said gently. “I’ll help you find your way.”

And as she said it, Lumi felt a warm, fizzy feeling in her tummy… and her tail began to glow.

तभी उसे एक नन्ही सिसकी सुनाई दी। एक फ़र्न के पौधे के नीचे डॉट नाम की एक छोटी लेडीबग अँधेरे में काँप रही थी।

“मैं बहुत दूर उड़ आई और अब मुझे घर का रास्ता नहीं दिख रहा,” डॉट रोई। “यहाँ बहुत अँधेरा है!”

लूमी ने अब अपने बारे में सोचना छोड़ दिया। वह बस डॉट के बारे में सोच रही थी। “डरो मत,” उसने प्यार से कहा। “मैं तुम्हें रास्ता ढूँढने में मदद करूँगी।”

और यह कहते ही लूमी को अपने पेट में एक गर्म, गुदगुदी-सी अनुभूति हुई… और उसकी पूँछ चमकने लगी।

ସେତିକିବେଳେ ସେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ କାନ୍ଦ ଶୁଣିଲା। ଗୋଟିଏ ଫର୍ନ ଗଛ ତଳେ ଡଟ୍ ନାମର ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଲେଡିବଗ୍ ଅନ୍ଧାରରେ ଥରୁଥିଲା।

“ମୁଁ ବହୁତ ଦୂର ଉଡ଼ିଆସିଲି ଆଉ ଏବେ ଘରକୁ ବାଟ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ,” ଡଟ୍ କାନ୍ଦିଲା। “ଏଠି ବହୁତ ଅନ୍ଧାର!”

ଲୁମି ଆଉ ନିଜ ବିଷୟରେ ଭାବିଲା ନାହିଁ। ସେ କେବଳ ଡଟ୍ ବିଷୟରେ ଭାବିଲା। “ଡରନି,” ସେ ସ୍ନେହରେ କହିଲା। “ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଟ ଖୋଜିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି।”

ଆଉ ଏହା କହୁ କହୁ, ଲୁମି ତା’ ପେଟରେ ଗୋଟିଏ ଉଷ୍ମ, କୁତୁକୁତୁ ଅନୁଭବ କଲା… ଆଉ ତା’ର ଲାଞ୍ଜ ଜଳିବାକୁ ଲାଗିଲା।

అప్పుడే దానికి ఒక చిన్న ఏడుపు వినిపించింది. ఒక ఫెర్న్ మొక్క కింద డాట్ అనే ఒక చిన్న లేడీబగ్ చీకట్లో వణుకుతోంది.

“నేను చాలా దూరం ఎగిరి వచ్చేశాను, ఇప్పుడు ఇంటికి దారి కనిపించడం లేదు,” అని డాట్ ఏడ్చింది. “చాలా చీకటిగా ఉంది!”

లూమి ఇక తన గురించి ఆలోచించలేదు. డాట్ గురించే ఆలోచించింది. “భయపడకు,” అని మృదువుగా చెప్పింది. “నీ దారి వెతకడానికి నేను సహాయం చేస్తాను.”

అలా అంటూనే లూమికి తన పొట్టలో వెచ్చని, చక్కిలిగింతల్లాంటి అనుభూతి కలిగింది… దాని తోక వెలగడం మొదలైంది.

அப்போதுதான் அதற்கு ஒரு சின்ன விசும்பல் கேட்டது. ஒரு பெரணிச் செடிக்குக் கீழே டாட் என்ற ஒரு குட்டி லேடிபக் இருட்டில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது.

“நான் ரொம்ப தூரம் பறந்து வந்துவிட்டேன், இப்போது வீட்டுக்கு வழி தெரியவில்லை,” என்று டாட் அழுதது. “ரொம்ப இருட்டாக இருக்கிறது!”

லூமி இனி தன்னைப் பற்றி யோசிக்கவில்லை. டாட்டைப் பற்றி மட்டுமே யோசித்தது. “பயப்படாதே,” என்று மென்மையாகச் சொன்னது. “உன் வழியைக் கண்டுபிடிக்க நான் உதவுகிறேன்.”

அப்படிச் சொன்னபோதே, லூமியின் வயிற்றில் ஒரு கதகதப்பான, கிச்சுக்கிச்சு உணர்வு வந்தது… அதன் வால் ஒளிரத் தொடங்கியது.

その とき、ちいさな なきごえが きこえました。シダの はっぱの したで、ドットという あかちゃんテントウムシが、くらやみの なかで ふるえていたのです。

「とおくまで とんできちゃって、おうちへの みちが みえないの」と ドットは なきました。「とっても くらいの!」

ルミは もう じぶんの ことを かんがえませんでした。ドットの ことだけを かんがえました。「こわがらないで」と ルミは やさしく いいました。「みちを さがすの、てつだって あげる」

そう いったとたん、ルミは おなかの なかが あたたかくて しゅわしゅわ するのを かんじました… そして、おしりが ひかりはじめたのです。

Lumi’s light grew brighter and brighter, golden and warm. Side by side, Lumi and Dot flew through the woods, over the stream, and all the way back to Dot’s family in the rose bush.

When Lumi returned to the meadow, all the fireflies cheered. Her glow was the brightest of all.

From then on, whenever someone needed help, Lumi was the first to shine.

लूमी की रोशनी और तेज़, और तेज़ होती गई, सुनहरी और गर्म। साथ-साथ लूमी और डॉट जंगल के बीच से, नदी के ऊपर से उड़ते हुए गुलाब की झाड़ी में डॉट के परिवार तक पहुँच गईं।

जब लूमी मैदान में लौटी, तो सारे जुगनुओं ने खुशी से ताली बजाई। उसकी चमक सबसे तेज़ थी।

उस दिन के बाद से, जब भी किसी को मदद की ज़रूरत होती, लूमी सबसे पहले चमकती।

ଲୁମିର ଆଲୋକ ଆହୁରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆହୁରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା, ସୁନେଲି ଆଉ ଉଷ୍ମ। ପାଖାପାଖି ଉଡ଼ି ଲୁମି ଆଉ ଡଟ୍ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ, ନାଳ ଉପର ଦେଇ, ଗୋଲାପ ବୁଦାରେ ଥିବା ଡଟ୍‌ର ପରିବାର ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।

ଲୁମି ପଡ଼ିଆକୁ ଫେରିଲା ବେଳେ ସବୁ ଜୁଳୁଜୁଳିଆ ଖୁସିରେ ଚିତ୍କାର କଲେ। ତା’ର ଆଲୋକ ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।

ସେଦିନଠାରୁ, ଯେତେବେଳେ ବି କାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ ଦରକାର ହୁଏ, ଲୁମି ସବୁଠୁ ଆଗରେ ଜଳିଉଠେ।

లూమి వెలుగు ఇంకా ఇంకా ప్రకాశవంతమైంది, బంగారు రంగులో, వెచ్చగా. పక్కపక్కనే లూమి, డాట్ అడవి గుండా, వాగు మీదుగా ఎగిరి, గులాబీ పొదలో ఉన్న డాట్ కుటుంబం దగ్గరికి చేరుకున్నాయి.

లూమి పచ్చికబయలుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మిణుగురులన్నీ సంతోషంతో కేకలు వేశాయి. దాని వెలుగే అన్నిటికంటే ప్రకాశవంతంగా ఉంది.

అప్పటి నుండి, ఎవరికి సహాయం కావాలన్నా, అందరికంటే ముందు వెలిగేది లూమియే.

லூமியின் ஒளி இன்னும் இன்னும் பிரகாசமானது, தங்கமாகவும் கதகதப்பாகவும். அருகருகே லூமியும் டாட்டும் காட்டின் வழியே, ஓடையின் மேலே பறந்து, ரோஜாப் புதரில் இருந்த டாட்டின் குடும்பத்திடம் போய்ச் சேர்ந்தன.

லூமி புல்வெளிக்குத் திரும்பியபோது, எல்லா மின்மினிகளும் மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்தன. அதன் ஒளிதான் எல்லாவற்றையும் விடப் பிரகாசமாக இருந்தது.

அன்றிலிருந்து, யாருக்கு உதவி தேவைப்பட்டாலும், முதலில் ஒளிர்வது லூமிதான்.

ルミの ひかりは どんどん あかるく、きんいろで あたたかく なりました。ルミと ドットは ならんで、もりを ぬけ、おがわを こえ、バラの しげみに いる ドットの かぞくの ところまで とんでいきました。

ルミが のはらに もどると、ホタルたちは みんな よろこんで かんせいを あげました。ルミの ひかりが いちばん あかるかったのです。

それからは、だれかが こまっている とき、いちばん さきに ひかるのは ルミでした。