Wake up, wake up! It was Holi, the festival of colours.

The sun was shining, the trees were full of flowers, and from down the street came the happy beat of a dhol drum. Dum-dum-dum!

Kabir ran into the garden in his white kurta. Mama had set out a big tray of soft coloured powder — pink, green, yellow, blue and orange. “Like a rainbow!” Kabir laughed.

उठो, उठो! होली थी, रंगों का त्योहार।

सूरज चमक रहा था, पेड़ फूलों से लदे थे, और गली के उस पार से ढोल की खुशी भरी थाप आ रही थी। ढम-ढम-ढम!

कबीर अपने सफ़ेद कुर्ते में बगीचे में दौड़ा आया। माँ ने मुलायम रंगीन गुलाल की एक बड़ी थाली रखी थी — गुलाबी, हरा, पीला, नीला और नारंगी। “इंद्रधनुष जैसा!” कबीर हँसा।

ଉଠ, ଉଠ! ହୋଲି ଥିଲା, ରଙ୍ଗର ପର୍ବ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚମକୁଥିଲେ, ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଫୁଲରେ ଭରି ଯାଇଥିଲା, ଆଉ ଗଳି ସେପଟୁ ଢୋଲର ଖୁସିଭରା ତାଳ ଶୁଭୁଥିଲା। ଢମ୍-ଢମ୍-ଢମ୍!

କବୀର ତା’ ଧଳା କୁର୍ତ୍ତା ପିନ୍ଧି ବଗିଚାକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲା। ମା’ ନରମ ରଙ୍ଗୀନ ଅବିରର ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଥାଳି ରଖିଥିଲେ — ଗୋଲାପୀ, ସବୁଜ, ହଳଦିଆ, ନୀଳ ଆଉ କମଳା। “ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ପରି!” କବୀର ହସିଲା।

లేవండి, లేవండి! ఇది హోలీ, రంగుల పండుగ.

సూర్యుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు, చెట్లు పువ్వులతో నిండి ఉన్నాయి, వీధి చివర నుంచి డోలు సంతోషకరమైన దరువు వినిపిస్తోంది. ఢం-ఢం-ఢం!

కబీర్ తన తెల్లని కుర్తాలో తోటలోకి పరిగెత్తుకొచ్చాడు. అమ్మ మెత్తని రంగుల పొడి ఉన్న ఒక పెద్ద పళ్ళెం పెట్టింది — గులాబీ, ఆకుపచ్చ, పసుపు, నీలం, నారింజ. “ఇంద్రధనుస్సులా ఉంది!” అని కబీర్ నవ్వాడు.

எழுந்திரு, எழுந்திரு! இது ஹோலி, வண்ணங்களின் திருவிழா.

சூரியன் பிரகாசித்தான், மரங்கள் பூக்களால் நிறைந்திருந்தன, தெருவின் அந்தப் பக்கத்திலிருந்து டோல் மேளத்தின் மகிழ்ச்சியான தாளம் கேட்டது. டம்-டம்-டம்!

கபீர் தன் வெள்ளைக் குர்தாவில் தோட்டத்துக்கு ஓடி வந்தான். அம்மா மென்மையான வண்ணப் பொடிகள் நிறைந்த ஒரு பெரிய தட்டை வைத்திருந்தார் — இளஞ்சிவப்பு, பச்சை, மஞ்சள், நீலம், ஆரஞ்சு. “வானவில் மாதிரி!” என்று கபீர் சிரித்தான்.

おきて、おきて! きょうは ホーリー、いろの おまつりです。

おひさまが かがやき、きには はなが いっぱい さいて、みちの むこうから ドールという たいこの たのしい おとが きこえてきました。ドン・ドン・ドン!

カビールは しろい クルタを きて、にわへ かけだしました。おかあさんが、やわらかい いろの こなを おおきな おぼんに ならべていました。ピンク、みどり、きいろ、あお、オレンジ。「にじみたい!」と カビールは わらいました。

Soon the whole street was full of colour. Friends dabbed pink on cheeks and green on noses. Water splashed from squirters, and everyone giggled.

“Happy Holi!” they called to one another. Dadaji laughed as the children dabbed a little green on his white moustache. Kabir’s white kurta turned into a rainbow too.

जल्द ही पूरी गली रंगों से भर गई। दोस्तों ने गालों पर गुलाबी और नाक पर हरा रंग लगाया। पिचकारियों से पानी उछला, और सब खिलखिलाने लगे।

“होली मुबारक!” सबने एक-दूसरे को पुकारा। जब बच्चों ने दादाजी की सफ़ेद मूँछों पर थोड़ा हरा रंग लगाया, तो वे हँस पड़े। कबीर का सफ़ेद कुर्ता भी इंद्रधनुष बन गया।

ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ସାରା ଗଳି ରଙ୍ଗରେ ଭରିଗଲା। ସାଙ୍ଗମାନେ ଗାଲରେ ଗୋଲାପୀ ଆଉ ନାକରେ ସବୁଜ ଲଗାଇଲେ। ପିଚକାରୀରୁ ପାଣି ଛିଟିକିଲା, ଆଉ ସମସ୍ତେ ଖିଲିଖିଲି ହସିଲେ।

“ହୋଲିର ଶୁଭେଚ୍ଛା!” ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଡାକିଲେ। ପିଲାମାନେ ଜେଜେବାପାଙ୍କ ଧଳା ନିଶରେ ଟିକିଏ ସବୁଜ ଲଗାଇଲା ବେଳେ ସେ ହସିଲେ। କବୀରର ଧଳା କୁର୍ତ୍ତା ବି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ହୋଇଗଲା।

త్వరలోనే వీధి అంతా రంగులతో నిండిపోయింది. స్నేహితులు బుగ్గల మీద గులాబీ, ముక్కుల మీద ఆకుపచ్చ రంగు అద్దుకున్నారు. పిచికారీల నుంచి నీళ్ళు చిమ్మాయి, అందరూ కిలకిలా నవ్వారు.

“హోలీ శుభాకాంక్షలు!” అని ఒకరినొకరు పిలుచుకున్నారు. పిల్లలు తాతయ్య తెల్లని మీసాల మీద కాస్త ఆకుపచ్చ రంగు అద్దినప్పుడు ఆయన నవ్వారు. కబీర్ తెల్లని కుర్తా కూడా ఇంద్రధనుస్సుగా మారిపోయింది.

சீக்கிரமே தெரு முழுவதும் வண்ணங்களால் நிறைந்தது. நண்பர்கள் கன்னங்களில் இளஞ்சிவப்பும் மூக்கில் பச்சையும் பூசிக்கொண்டார்கள். பீச்சாங்குழல்களிலிருந்து தண்ணீர் தெறித்தது, எல்லோரும் கலகலவென்று சிரித்தார்கள்.

“ஹோலி வாழ்த்துகள்!” என்று ஒருவரையொருவர் அழைத்தார்கள். குழந்தைகள் தாத்தாவின் வெள்ளை மீசையில் கொஞ்சம் பச்சை பூசியபோது அவர் சிரித்தார். கபீரின் வெள்ளைக் குர்தாவும் வானவில்லாக மாறியது.

まもなく、とおりじゅうが いろで いっぱいに なりました。ともだちは ほっぺに ピンク、はなに みどりを ぬりあいました。みずでっぽうから みずが とびだして、みんな くすくす わらいました。

「ハッピー・ホーリー!」と みんなで よびあいました。こどもたちが おじいちゃんの しろい くちひげに すこし みどりを ぬると、おじいちゃんは わらいました。カビールの しろい クルタも、にじいろに なりました。

Then Kabir saw Asha. She had just moved in next door, and she stood by her gate all alone.

Her frock was still clean and blue. She held on to the gate and watched the colours fly, but she didn’t join in. “Maybe she’s shy,” thought Kabir. “I was shy on my first day of school, too.”

तभी कबीर ने आशा को देखा। वह अभी-अभी बगल वाले घर में रहने आई थी, और अपने गेट के पास अकेली खड़ी थी।

उसकी फ़्रॉक अब भी साफ़ और नीली थी। वह गेट पकड़े रंगों को उड़ते देख रही थी, पर खेल में शामिल नहीं हुई। “शायद वह शर्मीली है,” कबीर ने सोचा। “स्कूल के पहले दिन मैं भी शर्मा रहा था।”

ସେତିକିବେଳେ କବୀର ଆଶାକୁ ଦେଖିଲା। ସେ ଏଇ ନୂଆ କରି ପାଖ ଘରକୁ ଆସିଥିଲା, ଆଉ ତା’ ଫାଟକ ପାଖରେ ଏକୁଟିଆ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା।

ତା’ ଫ୍ରକ୍ ଏବେ ବି ସଫା ଆଉ ନୀଳ ଥିଲା। ସେ ଫାଟକ ଧରି ରଙ୍ଗ ଉଡ଼ିବା ଦେଖୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଖେଳରେ ଯୋଗ ଦେଉନଥିଲା। “ବୋଧହୁଏ ସେ ଲାଜକୁଳି,” କବୀର ଭାବିଲା। “ସ୍କୁଲର ପ୍ରଥମ ଦିନ ମୁଁ ବି ଲାଜ କରୁଥିଲି।”

అప్పుడు కబీర్ ఆశను చూశాడు. ఆమె ఇప్పుడే పక్కింటికి వచ్చింది, తన గేటు దగ్గర ఒంటరిగా నిలబడి ఉంది.

ఆమె గౌను ఇంకా శుభ్రంగా, నీలంగా ఉంది. గేటు పట్టుకుని రంగులు ఎగరడం చూస్తోంది, కానీ ఆటలో చేరలేదు. “బహుశా ఆమెకు సిగ్గేమో,” అనుకున్నాడు కబీర్. “బడిలో మొదటి రోజు నాకు కూడా సిగ్గేసింది.”

அப்போது கபீர் ஆஷாவைப் பார்த்தான். அவள் இப்போதுதான் பக்கத்து வீட்டுக்குக் குடிவந்திருந்தாள், தன் கேட்டின் அருகே தனியாக நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

அவள் கவுன் இன்னும் சுத்தமாகவும் நீலமாகவும் இருந்தது. கேட்டைப் பிடித்தபடி வண்ணங்கள் பறப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள், ஆனால் விளையாட்டில் சேரவில்லை. “ஒருவேளை அவளுக்கு வெட்கமோ,” என்று கபீர் நினைத்தான். “பள்ளியின் முதல் நாளில் எனக்கும் வெட்கமாக இருந்தது.”

その とき、カビールは アーシャに きが つきました。アーシャは となりに ひっこしてきた ばかりで、もんの そばに ひとりで たっていました。

アーシャの ワンピースは まだ きれいな あおいろでした。もんに つかまって いろが とびかうのを みていましたが、なかまには はいりませんでした。「はずかしいのかな」と カビールは おもいました。「ぼくも がっこうの さいしょの 日は はずかしかったもの」

Kabir picked up a pinch of yellow, his very favourite colour. He walked over slowly and held out his hand.

“Happy Holi, Asha! Do you want to play?” Asha smiled a tiny smile. Kabir dabbed a soft yellow spot on her cheek, and Asha dabbed pink right on his nose!

They laughed and laughed. Then Mama brought sweet gujiyas for everyone, and the two new friends shared them, side by side.

कबीर ने एक चुटकी पीला रंग उठाया, जो उसका सबसे पसंदीदा रंग था। वह धीरे-धीरे चलकर गया और अपना हाथ आगे बढ़ाया।

“होली मुबारक, आशा! खेलना चाहोगी?” आशा हल्का-सा मुस्कुराई। कबीर ने उसके गाल पर पीले रंग का एक मुलायम टीका लगाया, और आशा ने ठीक उसकी नाक पर गुलाबी रंग लगा दिया!

वे हँसते रहे, हँसते रहे। फिर माँ सबके लिए मीठी गुझिया लाईं, और दोनों नए दोस्तों ने साथ-साथ बैठकर उन्हें बाँटकर खाया।

କବୀର ଗୋଟିଏ ଚିମୁଟା ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ଉଠାଇଲା, ଯାହା ତା’ର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ରଙ୍ଗ। ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲିଗଲା ଆଉ ତା’ ହାତ ବଢ଼ାଇଲା।

“ହୋଲିର ଶୁଭେଚ୍ଛା, ଆଶା! ଖେଳିବୁ କି?” ଆଶା ଟିକିଏ ହସିଲା। କବୀର ତା’ ଗାଲରେ ନରମ ହଳଦିଆ ଟିକିଲିଟିଏ ଲଗାଇଲା, ଆଉ ଆଶା ଠିକ୍ ତା’ ନାକରେ ଗୋଲାପୀ ଲଗାଇଦେଲା!

ସେମାନେ ହସିଲେ ଆଉ ହସିଲେ। ତା’ପରେ ମା’ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମିଠା ଗୁଜିଆ ଆଣିଲେ, ଆଉ ଦୁଇ ନୂଆ ସାଙ୍ଗ ପାଖାପାଖି ବସି ସେଗୁଡ଼ିକ ବାଣ୍ଟି ଖାଇଲେ।

కబీర్ తనకు అన్నిటికంటే ఇష్టమైన పసుపు రంగును చిటికెడు తీసుకున్నాడు. నెమ్మదిగా నడిచి వెళ్ళి చేయి చాచాడు.

“హోలీ శుభాకాంక్షలు, ఆశా! ఆడుకుంటావా?” ఆశ చిన్నగా నవ్వింది. కబీర్ ఆమె బుగ్గ మీద మెత్తగా ఒక పసుపు చుక్క పెట్టాడు, ఆశ సరిగ్గా అతని ముక్కు మీద గులాబీ రంగు అద్దింది!

వాళ్ళు నవ్వుతూనే ఉన్నారు. తర్వాత అమ్మ అందరికీ తియ్యని గుజియాలు తెచ్చింది, ఆ ఇద్దరు కొత్త స్నేహితులు పక్కపక్కనే కూర్చుని వాటిని పంచుకున్నారు.

கபீர் தனக்கு மிகவும் பிடித்த மஞ்சள் வண்ணத்தை ஒரு சிட்டிகை எடுத்தான். மெதுவாக நடந்து சென்று கையை நீட்டினான்.

“ஹோலி வாழ்த்துகள், ஆஷா! விளையாட வருகிறாயா?” ஆஷா ஒரு சின்னப் புன்னகை புரிந்தாள். கபீர் அவள் கன்னத்தில் ஒரு மென்மையான மஞ்சள் புள்ளி வைத்தான், ஆஷா சரியாக அவன் மூக்கில் இளஞ்சிவப்பு பூசினாள்!

அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தார்கள். பிறகு அம்மா எல்லோருக்கும் இனிப்பான குஜியாக்களைக் கொண்டு வந்தார், அந்த இரண்டு புதிய நண்பர்களும் அருகருகே உட்கார்ந்து அவற்றைப் பகிர்ந்து சாப்பிட்டார்கள்.

カビールは いちばん すきな いろ、きいろを ひとつまみ とりました。そして ゆっくり あるいていって、てを さしだしました。

「ハッピー・ホーリー、アーシャ! いっしょに あそぼう?」アーシャは ちいさく にっこり しました。カビールが アーシャの ほっぺに きいろを ちょんと つけると、アーシャは カビールの はなに ピンクを ぺたっ!

ふたりは わらって わらって わらいました。それから おかあさんが みんなに あまい グジヤを もってきて、あたらしい ともだちの ふたりは ならんで すわって わけあいました。