In a village near the palace lived a young farmer named Ramu. His fields were dry, so he saved for a long time and bought a well from his neighbour, Mr. Lalchand.

“Now my plants will have water,” said Ramu happily.

But the next morning, when he lowered his bucket, Lalchand came running. “Stop! I sold you the well, not the water. If you want the water, you must pay me again!”

Birbal, who was walking along the village road, stopped and listened.

महल के पास एक गाँव में रामू नाम का एक युवा किसान रहता था। उसके खेत सूखे थे, इसलिए उसने बहुत समय तक पैसे बचाए और अपने पड़ोसी लालचंद जी से एक कुआँ ख़रीद लिया।

“अब मेरे पौधों को पानी मिलेगा,” रामू ने खुश होकर कहा।

पर अगली सुबह, जब उसने अपनी बाल्टी नीचे डाली, लालचंद दौड़ता हुआ आया। “रुको! मैंने तुम्हें कुआँ बेचा था, पानी नहीं। अगर पानी चाहिए, तो मुझे फिर से पैसे देने होंगे!”

गाँव की सड़क पर टहलते हुए बीरबल रुके और सुनने लगे।

ରାଜପ୍ରାସାଦ ପାଖ ଗୋଟିଏ ଗାଁରେ ରାମୁ ନାମରେ ଜଣେ ଯୁବକ ଚାଷୀ ରହୁଥିଲା। ତା’ କ୍ଷେତ ଶୁଖିଲା ଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ବହୁତ ଦିନ ଧରି ଟଙ୍କା ସଞ୍ଚୟ କଲା ଆଉ ତା’ ପଡ଼ୋଶୀ ଲାଲଚାନ୍ଦଙ୍କଠାରୁ ଗୋଟିଏ କୂଅ କିଣିଲା।

“ଏବେ ମୋ ଗଛଗୁଡ଼ିକ ପାଣି ପାଇବେ,” ରାମୁ ଖୁସିରେ କହିଲା।

କିନ୍ତୁ ପରଦିନ ସକାଳେ, ସେ ତା’ ବାଲ୍ଟି ତଳକୁ ପକାଇବା ମାତ୍ରେ ଲାଲଚାନ୍ଦ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ। “ଅଟକ! ମୁଁ ତୁମକୁ କୂଅ ବିକିଥିଲି, ପାଣି ନୁହେଁ। ଯଦି ପାଣି ଦରକାର, ତେବେ ମୋତେ ପୁଣି ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ!”

ଗାଁ ରାସ୍ତାରେ ବୁଲୁଥିବା ବୀରବଲ ଅଟକିଲେ ଆଉ ଶୁଣିଲେ।

రాజభవనం దగ్గర ఒక ఊరిలో రాము అనే ఒక యువ రైతు ఉండేవాడు. అతని పొలాలు ఎండిపోయాయి, అందుకని చాలా కాలం డబ్బు దాచుకుని తన పొరుగువాడైన లాల్‌చంద్ దగ్గర ఒక బావి కొన్నాడు.

“ఇప్పుడు నా మొక్కలకు నీళ్ళు దొరుకుతాయి,” అన్నాడు రాము సంతోషంగా.

కానీ మర్నాడు ఉదయం, అతను బొక్కెనను కిందికి దించగానే, లాల్‌చంద్ పరిగెత్తుకొచ్చాడు. “ఆగు! నేను నీకు బావిని అమ్మాను, నీళ్ళను కాదు. నీళ్ళు కావాలంటే, మళ్ళీ డబ్బు ఇవ్వాలి!”

ఊరి దారిలో నడుస్తున్న బీర్బల్ ఆగి విన్నాడు.

அரண்மனைக்கு அருகே ஒரு கிராமத்தில் ராமு என்ற ஒரு இளம் விவசாயி வாழ்ந்தார். அவருடைய வயல்கள் வறண்டிருந்தன, அதனால் அவர் நீண்ட காலம் பணம் சேமித்துத் தன் அண்டை வீட்டுக்காரர் லால்சந்திடமிருந்து ஒரு கிணற்றை வாங்கினார்.

“இனி என் செடிகளுக்குத் தண்ணீர் கிடைக்கும்,” என்றார் ராமு மகிழ்ச்சியாக.

ஆனால் மறுநாள் காலை, அவர் வாளியைக் கீழே இறக்கியதும், லால்சந்த் ஓடி வந்தார். “நில்! நான் உனக்குக் கிணற்றைத்தான் விற்றேன், தண்ணீரை அல்ல. தண்ணீர் வேண்டுமென்றால், மறுபடியும் எனக்குப் பணம் தர வேண்டும்!”

கிராமச் சாலையில் நடந்துகொண்டிருந்த பீர்பால் நின்று கேட்டார்.

きゅうでんの ちかくの むらに、ラームーという わかい おひゃくしょうさんが すんでいました。はたけが かわいていたので、ながい あいだ おかねを ためて、となりの ラールチャンドさんから いどを かいました。

「これで しょくぶつに みずが あげられる」と ラームーは よろこびました。

ところが つぎの あさ、ラームーが バケツを おろすと、ラールチャンドが かけてきました。「まて! わしが うったのは いどだ、みずでは ない。みずが ほしいなら、もう いちど おかねを はらえ!」

むらの みちを あるいていた ビールバルは、たちどまって ききました。

Poor Ramu did not know what to do. So he went to Emperor Akbar’s court and told his story.

Akbar frowned. “This is a strange problem. Birbal, what do you think?”

Birbal turned to Lalchand. “Is it true? Did you sell Ramu the well?” “Yes,” said Lalchand, puffing out his chest. “But the water is still mine!”

बेचारे रामू को समझ नहीं आया कि क्या करे। तो वह बादशाह अकबर के दरबार में गया और अपनी कहानी सुनाई।

अकबर ने भौंहें सिकोड़ीं। “यह तो अजीब समस्या है। बीरबल, तुम्हारा क्या ख़याल है?”

बीरबल लालचंद की ओर मुड़े। “क्या यह सच है? क्या तुमने रामू को कुआँ बेचा था?” “हाँ,” लालचंद ने सीना फुलाकर कहा। “पर पानी अब भी मेरा है!”

ବିଚାରା ରାମୁ କ’ଣ କରିବ ଜାଣିପାରିଲା ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେ ବାଦଶାହ ଆକବରଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଗଲା ଆଉ ତା’ କଥା କହିଲା।

ଆକବର ଭ୍ରୂକୁଞ୍ଚନ କଲେ। “ଏହା ତ ଅଜବ ସମସ୍ୟା। ବୀରବଲ, ତୁମେ କ’ଣ ଭାବୁଛ?”

ବୀରବଲ ଲାଲଚାନ୍ଦଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବୁଲିଲେ। “ଏହା ସତ କି? ତୁମେ ରାମୁକୁ କୂଅ ବିକିଥିଲ?” “ହଁ,” ଲାଲଚାନ୍ଦ ଛାତି ଫୁଲାଇ କହିଲେ। “କିନ୍ତୁ ପାଣି ଏବେ ବି ମୋର!”

పాపం రాముకు ఏం చేయాలో తెలియలేదు. అందుకని అతను చక్రవర్తి అక్బర్ సభకు వెళ్ళి తన కథ చెప్పాడు.

అక్బర్ ముఖం చిట్లించాడు. “ఇది వింత సమస్య. బీర్బల్, నువ్వేమంటావు?”

బీర్బల్ లాల్‌చంద్ వైపు తిరిగాడు. “ఇది నిజమేనా? నువ్వు రాముకు బావిని అమ్మావా?” “అవును,” అన్నాడు లాల్‌చంద్ ఛాతీ విరుచుకుని. “కానీ నీళ్ళు ఇంకా నావే!”

பாவம் ராமுவுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. அதனால் அவர் பேரரசர் அக்பரின் அரசவைக்குச் சென்று தன் கதையைச் சொன்னார்.

அக்பர் முகம் சுளித்தார். “இது விசித்திரமான பிரச்சினை. பீர்பால், நீ என்ன நினைக்கிறாய்?”

பீர்பால் லால்சந்த் பக்கம் திரும்பினார். “இது உண்மையா? நீ ராமுவுக்குக் கிணற்றை விற்றாயா?” “ஆமாம்,” என்றார் லால்சந்த் மார்பை நிமிர்த்தியபடி. “ஆனால் தண்ணீர் இன்னும் என்னுடையது!”

かわいそうな ラームーは どう したら いいか わかりません。そこで アクバルこうていの きゅうでんへ いって、わけを はなしました。

アクバルは まゆを しかめました。「これは ふしぎな もんだいだ。ビールバル、どう おもう?」

ビールバルは ラールチャンドの ほうを むきました。「ほんとうかね? ラームーに いどを うったのか?」「ええ」と ラールチャンドは むねを はって いいました。「でも みずは まだ わしの ものです!」

Birbal nodded slowly. “Very well, Lalchand. The water is yours. But the well belongs to Ramu now.”

“So your water is sitting in Ramu’s well. That means you must pay Ramu rent for keeping it there, every single day. Or you must take all your water out of his well by tonight.”

Lalchand’s mouth fell open. Take out a whole well of water? Pay rent every day? “But… but…” he stammered.

बीरबल ने धीरे से सिर हिलाया। “ठीक है, लालचंद। पानी तुम्हारा है। पर कुआँ अब रामू का है।”

“तो तुम्हारा पानी रामू के कुएँ में रखा हुआ है। इसका मतलब है कि उसे वहाँ रखने के लिए तुम्हें रामू को हर एक दिन किराया देना होगा। या फिर आज रात तक अपना सारा पानी उसके कुएँ से निकालना होगा।”

लालचंद का मुँह खुला का खुला रह गया। पूरे कुएँ का पानी निकालना? हर दिन किराया देना? “पर… पर…” वह हकलाया।

ବୀରବଲ ଧୀରେ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଲେ। “ଠିକ୍ ଅଛି, ଲାଲଚାନ୍ଦ। ପାଣି ତୁମର। କିନ୍ତୁ କୂଅ ଏବେ ରାମୁର।”

“ତେଣୁ ତୁମ ପାଣି ରାମୁର କୂଅରେ ରହିଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ତାହା ସେଠି ରଖିଥିବା ପାଇଁ ତୁମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ରାମୁକୁ ଭଡ଼ା ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନଚେତ୍ ଆଜି ରାତି ସୁଦ୍ଧା ତା’ କୂଅରୁ ତୁମର ସବୁ ପାଣି ବାହାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।”

ଲାଲଚାନ୍ଦଙ୍କ ପାଟି ଖୋଲା ରହିଗଲା। ପୂରା କୂଅର ପାଣି ବାହାର କରିବା? ପ୍ରତିଦିନ ଭଡ଼ା ଦେବା? “କିନ୍ତୁ… କିନ୍ତୁ…” ସେ ତତଲା ହେଲେ।

బీర్బల్ నెమ్మదిగా తల ఊపాడు. “సరే, లాల్‌చంద్. నీళ్ళు నీవే. కానీ బావి ఇప్పుడు రాముది.”

“అంటే నీ నీళ్ళు రాము బావిలో ఉన్నాయి. అంటే వాటిని అక్కడ ఉంచినందుకు నువ్వు రాముకు ప్రతి రోజూ అద్దె కట్టాలి. లేదా ఈ రాత్రిలోగా నీ నీళ్ళన్నీ అతని బావిలోంచి తీసేయాలి.”

లాల్‌చంద్ నోరు తెరుచుకుపోయింది. బావి నిండా నీళ్ళు తీసేయాలా? ప్రతి రోజూ అద్దె కట్టాలా? “కానీ… కానీ…” అని తడబడ్డాడు.

பீர்பால் மெதுவாகத் தலையசைத்தார். “சரி, லால்சந்த். தண்ணீர் உன்னுடையது. ஆனால் கிணறு இப்போது ராமுவுடையது.”

“அப்படியென்றால் உன் தண்ணீர் ராமுவின் கிணற்றில் இருக்கிறது. அதை அங்கே வைத்திருப்பதற்கு நீ ராமுவுக்குத் தினமும் வாடகை கொடுக்க வேண்டும். அல்லது இன்றிரவுக்குள் உன் தண்ணீர் முழுவதையும் அவருடைய கிணற்றிலிருந்து எடுத்துவிட வேண்டும்.”

லால்சந்தின் வாய் பிளந்தது. ஒரு கிணறு நிறையத் தண்ணீரை எடுப்பதா? தினமும் வாடகை கொடுப்பதா? “ஆனால்… ஆனால்…” என்று தடுமாறினார்.

ビールバルは ゆっくり うなずきました。「よろしい、ラールチャンド。みずは おまえの ものだ。だが いどは もう ラームーの ものだ」

「つまり、おまえの みずは ラームーの いどに おいてある わけだ。だから そこに おかせて もらっている おだいを、まいにち ラームーに はらわなければ ならない。さもなければ、こんやまでに おまえの みずを ぜんぶ ラームーの いどから くみだしなさい」

ラールチャンドは くちを ぽかんと あけました。いど いっぱいの みずを くみだす? まいにち おだいを はらう?「で、でも… でも…」と ことばに つまりました。

Lalchand knew his trick had been found out. He hung his head. “I am sorry, Ramu. The well and the water are both yours.”

Ramu went home with a big smile. That day, his thirsty plants drank and drank. In the evening, Birbal came by to see the fields turning green.

And Lalchand? He promised never to play such a trick again — and he even helped Ramu water his fields.

लालचंद जान गया कि उसकी चाल पकड़ी गई है। उसने सिर झुका लिया। “मुझे माफ़ करना, रामू। कुआँ और पानी दोनों तुम्हारे हैं।”

रामू बड़ी मुस्कान के साथ घर गया। उस दिन उसके प्यासे पौधों ने जी भरकर पानी पिया। शाम को बीरबल हरे होते खेत देखने आए।

और लालचंद? उसने वादा किया कि वह फिर कभी ऐसी चाल नहीं चलेगा — और उसने रामू के खेतों में पानी देने में मदद भी की।

ଲାଲଚାନ୍ଦ ଜାଣିଗଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଚାଲାକି ଧରାପଡ଼ିଗଲା। ସେ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇଲେ। “କ୍ଷମା କର, ରାମୁ। କୂଅ ଆଉ ପାଣି ଦୁହେଁ ତୁମର।”

ରାମୁ ବଡ଼ ହସ ନେଇ ଘରକୁ ଗଲା। ସେଦିନ ତା’ର ଶୋଷିଲା ଗଛଗୁଡ଼ିକ ପେଟ ପୂରି ପାଣି ପିଇଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ବୀରବଲ ସବୁଜ ହେଉଥିବା କ୍ଷେତ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।

ଆଉ ଲାଲଚାନ୍ଦ? ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ ଯେ ଆଉ କେବେ ଏମିତି ଚାଲାକି କରିବେ ନାହିଁ — ଆଉ ସେ ରାମୁର କ୍ଷେତରେ ପାଣି ଦେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ ବି କଲେ।

తన మోసం బయటపడిందని లాల్‌చంద్‌కు అర్థమైంది. తల దించుకున్నాడు. “క్షమించు, రాము. బావీ, నీళ్ళూ రెండూ నీవే.”

రాము పెద్ద చిరునవ్వుతో ఇంటికి వెళ్ళాడు. ఆ రోజు అతని దాహంతో ఉన్న మొక్కలు కడుపారా నీళ్ళు తాగాయి. సాయంత్రం బీర్బల్ పచ్చబడుతున్న పొలాలను చూడటానికి వచ్చాడు.

మరి లాల్‌చంద్? ఇంకెప్పుడూ అలాంటి మోసం చేయనని మాట ఇచ్చాడు — రాము పొలాలకు నీళ్ళు పెట్టడంలో సహాయం కూడా చేశాడు.

தன் தந்திரம் வெளிப்பட்டுவிட்டது என்று லால்சந்துக்குத் தெரிந்தது. அவர் தலை குனிந்தார். “மன்னித்துவிடு, ராமு. கிணறும் தண்ணீரும் இரண்டும் உன்னுடையவைதான்.”

ராமு பெரிய புன்னகையுடன் வீட்டுக்குச் சென்றார். அன்று அவருடைய தாகமான செடிகள் வயிறு நிறையத் தண்ணீர் குடித்தன. மாலையில் பீர்பால் பச்சையாகும் வயல்களைப் பார்க்க வந்தார்.

லால்சந்த்? இனி ஒருபோதும் அப்படிப்பட்ட தந்திரம் செய்ய மாட்டேன் என்று வாக்குக் கொடுத்தார் — ராமுவின் வயல்களுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்ச உதவியும் செய்தார்.

ラールチャンドは ずるが ばれたと わかりました。そして うなだれました。「ごめんよ、ラームー。いども みずも、どちらも おまえの ものだ」

ラームーは にこにこ しながら かえりました。その 日、のどの かわいた しょくぶつたちは、たっぷり みずを のみました。ゆうがたには ビールバルが、みどりに なっていく はたけを みに きました。

そして ラールチャンドは? もう にどと あんな ずるは しないと やくそくして — ラームーの はたけの みずやりまで てつだったのです。