One day, a messenger arrived from a king in a faraway land. He bowed to Emperor Akbar and gave him a message.

“My king has heard that your court is full of wise people,” said the messenger. “He asks you to send him one pot full of wit.”

Akbar was puzzled. Wit means cleverness. How can anyone put cleverness in a pot?

एक दिन दूर देश के एक राजा का एक दूत आया। उसने बादशाह अकबर को झुककर प्रणाम किया और उन्हें एक संदेश दिया।

“मेरे राजा ने सुना है कि आपका दरबार बुद्धिमान लोगों से भरा है,” दूत ने कहा। “वे आपसे बुद्धि से भरा एक घड़ा भेजने को कहते हैं।”

अकबर उलझन में पड़ गए। बुद्धि का मतलब है चतुराई। कोई चतुराई को घड़े में कैसे भर सकता है?

ଦିନେ ଦୂର ଦେଶର ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ଦୂତ ଆସିଲେ। ସେ ବାଦଶାହ ଆକବରଙ୍କୁ ନଇଁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଆଉ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ସନ୍ଦେଶ ଦେଲେ।

“ମୋ ରାଜା ଶୁଣିଛନ୍ତି ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଦରବାର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକରେ ଭରା,” ଦୂତ କହିଲେ। “ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ଭରା ଗୋଟିଏ ହାଣ୍ଡି ପଠାଇବାକୁ କହିଛନ୍ତି।”

ଆକବର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ବୁଦ୍ଧି ମାନେ ଚତୁରତା। କେହି ଚତୁରତାକୁ ହାଣ୍ଡିରେ କେମିତି ଭରିବେ?

ఒక రోజు దూర దేశపు రాజు దగ్గర నుంచి ఒక దూత వచ్చాడు. అతను చక్రవర్తి అక్బర్‌కు వంగి నమస్కరించి ఒక సందేశం ఇచ్చాడు.

“మీ సభ తెలివైన వాళ్ళతో నిండి ఉందని మా రాజు విన్నారు,” అన్నాడు దూత. “తెలివితో నిండిన ఒక కుండను పంపమని ఆయన మిమ్మల్ని కోరుతున్నారు.”

అక్బర్ అయోమయంలో పడ్డాడు. తెలివి అంటే చాతుర్యం. ఎవరైనా చాతుర్యాన్ని కుండలో ఎలా నింపగలరు?

ஒரு நாள், தொலைதூர நாட்டு மன்னர் ஒருவரிடமிருந்து ஒரு தூதர் வந்தார். அவர் பேரரசர் அக்பரைத் தலைவணங்கி ஒரு செய்தியைக் கொடுத்தார்.

“உங்கள் அரசவை அறிவாளிகளால் நிறைந்தது என்று என் மன்னர் கேள்விப்பட்டிருக்கிறார்,” என்றார் தூதர். “அறிவு நிறைந்த ஒரு பானையை அனுப்பும்படி அவர் கேட்கிறார்.”

அக்பர் குழம்பினார். அறிவு என்றால் புத்திசாலித்தனம். யாராவது புத்திசாலித்தனத்தைப் பானையில் எப்படி நிரப்ப முடியும்?

ある日、とおい くにの おうさまから つかいの ものが やってきました。つかいは アクバルこうていに おじぎを して、てがみを わたしました。

「わたしの おうさまは、こちらの きゅうでんには かしこい ひとが たくさん いると ききました」と つかいは いいました。「ちえが いっぱい つまった つぼを ひとつ おくって ほしいとの ことです」

アクバルは こまって しまいました。ちえとは かしこさの ことです。かしこさを つぼに いれるなんて、どう すれば いいのでしょう?

“Leave it to me, Your Majesty,” said Birbal. “But I will need a few weeks.”

Birbal went to his garden, where pumpkin vines grew along the ground. He found a tiny baby pumpkin, still joined to its vine. Very gently, he slipped it inside a clay pot with a narrow neck.

Every day, Birbal watered the vine and waited patiently.

“यह मुझ पर छोड़ दीजिए, जहाँपनाह,” बीरबल ने कहा। “पर मुझे कुछ हफ़्ते चाहिए।”

बीरबल अपने बगीचे में गए, जहाँ ज़मीन पर कद्दू की बेलें फैली थीं। उन्हें एक नन्हा-सा कद्दू मिला, जो अब भी अपनी बेल से जुड़ा था। बहुत धीरे से उन्होंने उसे पतली गर्दन वाले एक मिट्टी के घड़े के अंदर सरका दिया।

हर दिन बीरबल बेल को पानी देते और धीरज से इंतज़ार करते।

“ଏହା ମୋ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ, ଜାହାଁପନା,” ବୀରବଲ କହିଲେ। “କିନ୍ତୁ ମୋତେ କିଛି ସପ୍ତାହ ଦରକାର।”

ବୀରବଲ ତାଙ୍କ ବଗିଚାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ତଳେ ତଳେ କଖାରୁ ଲଟା ମାଡ଼ିଥିଲା। ସେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟିଆ କଖାରୁ ପାଇଲେ, ଯାହା ଏବେ ବି ତା’ ଲଟାରେ ଲାଗିଥିଲା। ବହୁତ ଧୀରେ ସେ ତାକୁ ସରୁ ବେକ ଥିବା ଗୋଟିଏ ମାଟି ହାଣ୍ଡି ଭିତରକୁ ପୂରାଇଦେଲେ।

ପ୍ରତିଦିନ ବୀରବଲ ଲଟାରେ ପାଣି ଦେଉଥିଲେ ଆଉ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ସହ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।

“ఆ పని నాకు వదిలేయండి, మహారాజా,” అన్నాడు బీర్బల్. “కానీ నాకు కొన్ని వారాలు కావాలి.”

బీర్బల్ తన తోటకు వెళ్ళాడు, అక్కడ నేల మీద గుమ్మడి తీగలు పాకుతున్నాయి. ఇంకా తీగకు అతుక్కుని ఉన్న ఒక చిన్నారి గుమ్మడికాయను కనుగొన్నాడు. చాలా మెల్లగా దాన్ని సన్నని మెడ ఉన్న ఒక మట్టి కుండలోకి జారవిడిచాడు.

ప్రతి రోజూ బీర్బల్ తీగకు నీళ్ళు పోసి ఓపికగా ఎదురుచూశాడు.

“அதை என்னிடம் விடுங்கள், அரசே,” என்றார் பீர்பால். “ஆனால் எனக்குச் சில வாரங்கள் தேவை.”

பீர்பால் தன் தோட்டத்துக்குச் சென்றார், அங்கே பூசணிக் கொடிகள் தரையில் படர்ந்திருந்தன. இன்னும் கொடியுடன் இணைந்திருந்த ஒரு குட்டிப் பூசணிக்காயைக் கண்டுபிடித்தார். மிக மெதுவாக, அதைக் குறுகிய கழுத்துள்ள ஒரு மண் பானைக்குள் நுழைத்தார்.

ஒவ்வொரு நாளும் பீர்பால் கொடிக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிப் பொறுமையாகக் காத்திருந்தார்.

「わたしに おまかせください、へいか」と ビールバルは いいました。「ただし、なんしゅうかんか かかります」

ビールバルは にわへ いきました。そこには カボチャの つるが じめんを はっていました。まだ つるに ついている、ちいさな ちいさな カボチャを みつけると、くびの ほそい つちの つぼの なかへ、そうっと いれました。

まいにち ビールバルは つるに みずを やり、じっと まちました。

Days passed. Inside the pot, the little pumpkin grew bigger and bigger, until it filled the whole pot. It was far too big to come out through the narrow neck.

Then Birbal snipped the vine, covered the pot with a cloth and gave it to the messenger. “Tell your king to take out the wit without breaking the pot,” he said, “and please return the pot to us.”

दिन बीतते गए। घड़े के अंदर छोटा कद्दू बड़ा, और बड़ा होता गया, जब तक उसने पूरा घड़ा नहीं भर दिया। वह पतली गर्दन से बाहर निकलने के लिए बहुत ज़्यादा बड़ा हो गया था।

फिर बीरबल ने बेल काटी, घड़े को कपड़े से ढका और दूत को दे दिया। “अपने राजा से कहना कि घड़ा तोड़े बिना बुद्धि निकाल लें,” उन्होंने कहा, “और कृपया घड़ा हमें लौटा दें।”

ଦିନ ଗଡ଼ିଗଲା। ହାଣ୍ଡି ଭିତରେ ଛୋଟ କଖାରୁଟି ବଡ଼, ଆହୁରି ବଡ଼ ହେଲା, ଯେଯାଏଁ ପୂରା ହାଣ୍ଡି ଭରିଗଲା। ସରୁ ବେକ ଦେଇ ବାହାରିବା ପାଇଁ ତାହା ବହୁତ ବଡ଼ ହୋଇଯାଇଥିଲା।

ତା’ପରେ ବୀରବଲ ଲଟା କାଟିଲେ, ହାଣ୍ଡିକୁ କପଡ଼ାରେ ଘୋଡ଼ାଇଲେ ଆଉ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଲେ। “ଆପଣଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ କହିବେ ହାଣ୍ଡି ନ ଭାଙ୍ଗି ବୁଦ୍ଧି ବାହାର କରନ୍ତୁ,” ସେ କହିଲେ, “ଆଉ ଦୟାକରି ହାଣ୍ଡିଟି ଆମକୁ ଫେରାଇଦିଅନ୍ତୁ।”

రోజులు గడిచాయి. కుండ లోపల చిన్న గుమ్మడికాయ పెద్దదై, ఇంకా పెద్దదై, కుండ మొత్తం నిండిపోయింది. సన్నని మెడ గుండా బయటికి రాలేనంత పెద్దదైపోయింది.

తర్వాత బీర్బల్ తీగను కత్తిరించి, కుండకు గుడ్డ కప్పి దూతకు ఇచ్చాడు. “కుండను పగలగొట్టకుండా తెలివిని బయటికి తీయమని మీ రాజుకు చెప్పండి,” అన్నాడు, “దయచేసి కుండను మాకు తిరిగి పంపించండి.”

நாட்கள் கடந்தன. பானைக்குள் குட்டிப் பூசணிக்காய் பெரிதாக, இன்னும் பெரிதாக வளர்ந்து, பானை முழுவதையும் நிரப்பியது. குறுகிய கழுத்து வழியே வெளியே வர முடியாத அளவுக்குப் பெரிதாகிவிட்டது.

பிறகு பீர்பால் கொடியை வெட்டி, பானையை ஒரு துணியால் மூடி, தூதரிடம் கொடுத்தார். “பானையை உடைக்காமல் அறிவை வெளியே எடுக்கச் சொல்லுங்கள் உங்கள் மன்னரிடம்,” என்றார், “தயவுசெய்து பானையை எங்களுக்குத் திருப்பி அனுப்புங்கள்.”

日が たちました。つぼの なかで ちいさな カボチャは どんどん おおきく なり、とうとう つぼ いっぱいに なりました。ほそい くちからは、もう でられないほど おおきく なっていたのです。

それから ビールバルは つるを きって、つぼに ぬのを かぶせ、つかいに わたしました。「おうさまに おつたえください。つぼを わらずに ちえを とりだして、つぼは こちらに かえして くださいと」

When the faraway king lifted the cloth, he saw the big pumpkin stuck inside. He turned the pot this way and that way. There was no way to get it out without breaking the pot!

The king laughed and laughed. “Emperor Akbar truly has the wisest minister of all.”

He sent back the pot — still with the pumpkin inside — along with gifts of silk and spices, and a letter of friendship.

When the messenger brought it home, Akbar patted Birbal on the shoulder. “Only you could fit wit inside a pot!”

जब दूर देश के राजा ने कपड़ा हटाया, तो उन्होंने अंदर फँसा बड़ा कद्दू देखा। उन्होंने घड़े को इधर घुमाया, उधर घुमाया। घड़ा तोड़े बिना उसे निकालने का कोई रास्ता नहीं था!

राजा हँसते रहे, हँसते रहे। “बादशाह अकबर के पास सच में सबसे बुद्धिमान मंत्री है।”

उन्होंने घड़ा वापस भेज दिया — कद्दू अब भी अंदर ही था — साथ में रेशम और मसालों के उपहार, और दोस्ती का एक पत्र।

जब दूत उसे लेकर आया, तो अकबर ने बीरबल की पीठ थपथपाई। “बुद्धि को घड़े में सिर्फ़ तुम ही भर सकते थे!”

ଦୂର ଦେଶର ରାଜା କପଡ଼ା ଉଠାଇଲା ବେଳେ ଭିତରେ ଅଟକି ରହିଥିବା ବଡ଼ କଖାରୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ହାଣ୍ଡିକୁ ଏପଟ ସେପଟ ବୁଲାଇଲେ। ହାଣ୍ଡି ନ ଭାଙ୍ଗି ତାକୁ ବାହାର କରିବାର କୌଣସି ଉପାୟ ନଥିଲା!

ରାଜା ହସିଲେ ଆଉ ହସିଲେ। “ବାଦଶାହ ଆକବରଙ୍କ ପାଖରେ ସତରେ ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି।”

ସେ ହାଣ୍ଡିଟି ଫେରାଇ ପଠାଇଲେ — କଖାରୁ ଏବେ ବି ଭିତରେ — ସାଙ୍ଗରେ ରେଶମ ଆଉ ମସଲାର ଉପହାର, ଆଉ ବନ୍ଧୁତାର ଗୋଟିଏ ଚିଠି।

ଦୂତ ତାହା ନେଇ ଫେରିଲା ବେଳେ ଆକବର ବୀରବଲଙ୍କ କାନ୍ଧ ଥାପୁଡ଼ାଇଲେ। “ବୁଦ୍ଧିକୁ ହାଣ୍ଡିରେ କେବଳ ତୁମେ ହିଁ ଭରିପାରିଲ!”

దూర దేశపు రాజు గుడ్డను ఎత్తగానే, లోపల ఇరుక్కున్న పెద్ద గుమ్మడికాయను చూశాడు. కుండను అటూ ఇటూ తిప్పి చూశాడు. కుండను పగలగొట్టకుండా దాన్ని బయటికి తీసే దారే లేదు!

రాజు నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. “చక్రవర్తి అక్బర్ దగ్గర నిజంగా అందరికంటే తెలివైన మంత్రి ఉన్నాడు.”

ఆయన కుండను తిరిగి పంపించాడు — గుమ్మడికాయ ఇంకా లోపలే ఉంది — దానితో పాటు పట్టు, సుగంధ ద్రవ్యాల కానుకలు, ఒక స్నేహ లేఖ.

దూత దాన్ని తీసుకొచ్చినప్పుడు, అక్బర్ బీర్బల్ భుజం తట్టాడు. “తెలివిని కుండలో నింపడం నీకు మాత్రమే సాధ్యం!”

தொலைதூர மன்னர் துணியைத் தூக்கியபோது, உள்ளே மாட்டிக்கொண்டிருந்த பெரிய பூசணிக்காயைப் பார்த்தார். பானையை இப்படியும் அப்படியும் திருப்பினார். பானையை உடைக்காமல் அதை வெளியே எடுக்க வழியே இல்லை!

மன்னர் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தார். “பேரரசர் அக்பரிடம் உண்மையிலேயே எல்லோரையும் விட அறிவுள்ள அமைச்சர் இருக்கிறார்.”

அவர் பானையைத் திருப்பி அனுப்பினார் — பூசணிக்காய் இன்னும் உள்ளேயே — கூடவே பட்டு, வாசனைப் பொருட்கள் பரிசுகளும், ஒரு நட்புக் கடிதமும்.

தூதர் அதைக் கொண்டு வந்தபோது, அக்பர் பீர்பாலின் தோளில் தட்டினார். “அறிவைப் பானைக்குள் நிரப்ப உன்னால் மட்டுமே முடியும்!”

とおい くにの おうさまが ぬのを とると、なかに おおきな カボチャが はまりこんでいました。つぼを あっちへ こっちへ まわしてみましたが、つぼを わらずに とりだす ほうほうは ありません!

おうさまは わらって わらって わらいました。「アクバルこうていには、ほんとうに いちばん かしこい だいじんが いるのだな」

おうさまは つぼを かえしました — カボチャは なかに はいったまま — きぬや スパイスの おくりものと、なかよくしようという てがみを そえて。

つかいが それを もってくると、アクバルは ビールバルの かたを ぽんと たたきました。「ちえを つぼに つめられるのは、おまえだけだ!」